Bagaimana Pakatan Rakyat Semakin Menghala Ke Arah Kemusnahan? | 民联如何逐步断送胜望?

Sumber: Merdeka Review
Penulis: Ong Jing Huat
Terjemah Oleh: GoMalaysian
Tajuk: Bagaimana Pakatan Rakyat Semakin Menghala Ke Arah Kemusnahan? (民联如何逐步断送胜望?)


Sekiranya Perdana Menteri Najib membubarkan Parlimen pada keesokan hari, hanyalah penyokong kuat Pakatan Rakyat masih percaya Pakatan Rakyat akan memenangi pilihan raya dan memerintah. 14 bulan yang lepas, ramai yang menjadi peminat kepada idea "Pertukaran Kerajaan 916" yang diasaskan oleh Anwar walaupun ramai daripada mereka tidak ambil kisah tentang perkembangan politik negara.....


如果纳吉明天解散国会，大概只有民联的死硬派支持者才会相信民联能够上台执政。14个月前，连许多本来不问政治的人都是安华916变天计划的粉丝.....




Bagaimana Pakatan Rakyat Semakin Menghala Ke Arah Kemusnahan?

Sekiranya Perdana Menteri Najib membubarkan Parlimen pada keesokan hari, hanyalah penyokong kuat Pakatan Rakyat masih percaya Pakatan Rakyat akan memenangi pilihan raya dan memerintah. 14 bulan yang lepas, ramai yang menjadi peminat kepada idea "Pertukaran Kerajaan 916" yang diasaskan oleh Anwar walaupun ramai daripada mereka tidak ambil kisah tentang perkembangan politik negara. Seorang penganalisis politik negara telah memberitahu bahawa sekiranya pilihan raya diadakan dalam tempoh masa 6 hingga 12 bulan daripada sekarang, tugas kita hanyalah membantu Pakatan Rakyat untuk mengharungi tempoh masa selepas kebangkitan semula Barisan Nasional memperolehi majoriti 2/3 dalam Parlimen.

Sekiranya Pakatan Rakyat ingin memenangi pilihan raya, mereka harus mengekalkan 40% sokongan asas daripada pengundi Melayu dan mendapat 80% sokongan daripada peyokong bukan Melayu barulah mereka dapat memenangi hampir 100 kerusi Parlimen di Semenanjung barulah mereka boleh menuju ke arah pemerintahan Kerajaan Pusat.

Namun, sokongan pengundi Melayu kini semakin beralih kembali ke pangkuan UMNO, walaupun sokongan mereka terhadap Pakatan Rakyat masih kekal di paras tidak kurang daripada 40%, tetapi sokongan India terhadap PR semakin merosot dan boleh dikatakan telah mencecah pembahagian BN 60% dan PR 40%. Walaupun Pakatan Rakyat masih dapat mengekalkan 70% daripda sokong pengundi Cina terhadap mereka. Tapi, sekiranya Perdana Menteri mengisytiharkan pemberian RM1000.00 kepada setiap pelajar sekolah persendirian cina dan membenarkan pembukaan sekolah persendirian cina di Pahang, adakah sokongan daripada kaum cina akan jatuh ke paras 60%?

Kenapa sokongan terhadap Pakatan Rakyat merosot dengan begitu ketara? Selain daripada persaingan dalaman PR sendiri, faktor hala tuju perjuangan PR menjadi faktor besar PR semakin kehilangan sokongan.

Sebelum pilihan raya 308, Pakatan Rakyat telah memilih 3 perjuangan utama iaitu:
1) Politik berasaskan kepelbagaian kaum
2) Pentadbiran yang bersih
3) Mendemokrasikan sistem pentadbiran

Pendirian Barisan Nasional sememangnya bertentangan dengan 3 perjuangan PR ini iaitu politik perkauman, amalan rasuah dan pentadbiran yang tidak berteraskan rakyat.

Kejayaan "Polisi Najib" sebenarnya hanya berasaskan 2 faktor utama iaitu hubungan antara kaum dan hubungan agama.

Politik perkauman yang diamalkan oleh UMNO terutamanya menjadi semakin menyemarak selepas kemenangan besar pada pilihan raya 2004 telah menyebabkan banyak pengundi atas pagar melepaskan geram ke atas UMNO.

Sekiranya UMNO berjaya menghindari politik perkauman dan politik agama mereka, maka pengundi akan memberikan peluang kepada mereka untuk memerintah negara semula. Sekiranya kerajaan pusat dapat menguruskan hubungan antara kaum dan agama dengan baik, maka pengundi sebenarnya tidak kisah dengan kelakuan kegiatan rasuah pada tahap yang boleh diterima. Konsep "1Malaysia" yang diperkenalkan oleh Najib sebenarnya telah diformulakan khas untuk memenangi sokongan dariada para pengundi. Peningkatan sokongan pengundi terhadap Najib telah membuktikan Najib memilih landasan yang betul untuk mencari balik sokongan pengundi.

Sekirannya kita menganalisiskan polisi yang dilaksanakan oleh Najib, kita akan memperhatikan bahawa kebanyakan konsepnya adalah berasaskan konsep "Ketuanan Rakyat" yang diperkenalkan oleh Anwar dan juga konsep "Pas Untuk Semua" daripada PAS. Oleh kerana Barisan Nasional masih merupakan kerajaan pusat maka mereka mempunyai keutamaan untuk melaksanakan polisi sebegini supaya pengundi bukan Melayu hilang rasa tidak percaya terhadap UMNO. Sekiranya Najib berjaya untuk menangkis pemikiran pengundi bukan Melayu yang lalu iaitu memangkah selain daripada parti UMNO, maka sudah pasti UMNO akan memenangi pilihan raya dengan sokongan pengundi Melayu yang sedia ada.

Untuk memerangi langkah Najib ini, Pakatan Rakyat seharusnya berkerja dengan lebih kuat supaya pengundi bukan Melayu percaya dengan hasrat mereka. Namun Pakatan Rakyat menghadapi masalah:

1) Pakatan Rakyat masih belum memerintah kerajaan pusat maka Najib masih sempat melaksanakan polisi mesra rakyat yang diperkenalkan oelh Pakatan Rakyat.
2) Pemimpin Melayu dalam Pakatan Rakyat harus memiliki keyakinan yang tinggi iaitu keyakinan untuk menangkis serangan hendap daripada UMNO dengan melabelkan mereka sebagai pengkhianat bangsa supaya mereka dapat terus memperkenalkan polisi yang berteraskan bangsa Malaysia.

Malangnya polisi Pakatan Rakyat sekarang telah dianggap terlalu menyebelahi pengundi bukan Melayu oleh segelintir pemimpin dalam Pakatan Rakyat. Tindakan Kerajaan PAS Kedah, Exco Selangor Hassan Ali, Ketua Pemuda PAS Nasruddin Hassan telah membantu untuk membina imej UMNO lebih sesuai untuk mentadbir negara yang berbilang kaum.

Malangnya Pakatan Rakyat telah kehilangan faktor hubungan kaum yang dapat memberikan kredit besar kepada pentadbiran Pakatan Rakyat, maka satu lagi pilihan Pakatan Rakyat ialah pentadbiran yang bersih. Kerajaan CAT Pulau Pinang merupakan contoh yang terbaik untuk faktor ini. Selain itu, Kerajaan Selangor dan Perak yang sebelum dirampas juga mengamalkan sifat "Good Governance". Sebenarnya Pentadbiran yang bersih boleh dikategorikan kepada dua jenis iaitu Pentadbiran bersih yang berasaskan konsep demokrasi dan Pentadbiran bersih yang berasaskan konsep kekuatan ekonomi seperti Singapura. Malangnya Pakatan Rakyat memilih pentadbiran bersih yang berasaskan konsep kekuatan ekonomi malah mereka menyatakan mendemokrasikan pentadbiran masih boleh ditundakan lagi.

[ADS] Terima Email Dan Dapatkan $$$ Setiap Kali Membacanya !!!
[ADS] Malaysia Online Contest, Promotion & Earning Blog!!!

Konsep "Stupid, it’s economy!" ini membolehkan Pakatan Rakyat mengurangkan tanggapan orang ramai iaitu terlalu memihak kepada pengundi bukan Melayu malah menunjukkan pemimpin PR takut kehilangan sumber ekonomi negeri mereka.

Pengumuman Laporan Akauntan Negara baru-baru ini yang memuji pentadbiran PR merupakan satu kejayaan kepada Pakatan Rakyat, tetapi sekiranya PR terlalu menekankan pencapaian ekonomi mereka, ia boleh memberikan markah tambahan kepada kerajaan pusat kerana mereka mempunyai keutamaan dalam pelaksaan ekonomi negara. Sekiranya Pakatan Rakyat ingin menekankan faktor ini, ia harus memberikan imej kepada pengundi bahawa mereka handal dalam urusan pentadbiran negara, namum ia sukar untuk dilaksanakan.

Selain itu, Pentadbiran yang bersih juga memerlukan pentadbiran yang kukuh. Namum selain daripada Kelantan dan Pulau Pinang, negeri PR lain dimana kerusi mereka hanya setaka melepasi 1/2 daripda dewan kini menghadapi serangan hendap daripada BN. Sekiranya Najib mengambil langkah untuk memerangi rasuah dengan membawa beberapa pengawai yang rasuah menghadap mahkamah maka "Pentadbiran yang bersih" dan "hubungan antara kaum" akan menjadi dua tarikan supaya pengundi menyokong Najib.

Pilihan yang tidak dapat dimanfaatkan oleh Najib ialah mendemokrasikan sistem pentadbiran. Sekiranya Najib memperkenalkan langkah mendemokrasikan sistem pendbiran maknanya sistem 1 parti memerintah sekarang iaitu UMNO akan menghadapi jalan buntu. Walaupun Barisan Nasional masih memerintah tetapi mereka terpaksa untuk memperkenalkan polisi yang mesra kepada semua rakyat Malaysia. Inilah sebab kenapa Najib sehingga sekarang masih tidak memansuhkan ISA, mengikat media, tidak memperbaharui sistem pilihan raya, tidak menubuhkan IPCMC untuk menyemak tindakan polis.

Mendemokrasikan pentadbian memberikan manfaat kepada Pakatan Rakyat. Walaupun sama ada Najib akan melaksanakan sistem ini atau tidak, ia masih memberikan markah tambahan kepada Pakatan Rakyat. Malangnya Pakatan Rakyat paling tidak berusaha kuat dalam pilihan ini. Jadi boleh salah siapa?

Original Post: http://www.merdekareview.com/news/n/11339.html

Translation Post: http://gomalaysian.blogspot.com/




民联如何逐步断送胜望？

如果纳吉明天解散国会，大概只有民联的死硬派支持者才会相信民联能够上台执政。14个月前，连许多本来不问政治的人都是安华916变天计划的粉丝。一个以观察政治为业的朋友说，如果大选在未来6到12个月内举行，我们这些追求民主化的人的任务，就是在选后协助在野党度过国阵恢复三分二多数议席的日子。
民联要凭借308大选余威乘胜追击，基本上需要稳住马来人四成强的支持，同时把非马来人选票推高到八成。这样的气势可以让它在西马赢得100席上下，奠定全国执政的基础。

可是，今天，马来票稳健回流到巫统，虽然民联的支持率还没有跌破四成；印裔票急速转向，现在已经接近六（国阵）：四（民联）的水平；只有华裔选票还保留在七成以上。然而，如果明天纳吉宣布每年津贴每位独中生马币1000元，让方天兴在彭亨州复办一两间独中，这个数字会不会掉到六成？

风向为什么会转得那么快？内斗以外，民联的致命伤是因为它选错了战场。

308大选前后，在野党基本上有三个卖点：一、多元族群中道路线；二、廉能政治；三、民主化。国阵本来就站在这三者的对立面，代表了偏锋族群宗教政治、贪污无能、威权高压。

纳吉成功争取中间选民

“纳吉新政”的“成功”，真正突出的其实只有族群/宗教关系。巫统的族群中心主义，尤其是它在2004年大胜之后的狂妄嚣张，其实是许多“中间选民”之所以在308大选时对巫统、国阵感到愤怒甚至幻灭的原因。

只要巫统、国阵愿意悔改和放弃赤裸裸的族群/宗教政治，这些选民就会愿意再给巫统、国阵机会。只要政府能够处理好族群/宗教关系，他们并不太介意威权统治，甚至连一定程度的贪污也可以容忍。纳吉的“一个马来西亚”宣传战，基本上就是为这些选民而度身订造的。此刻国阵气势的上扬，正说明了纳吉目标与策略设定的精准。

如果我们仔细观察纳吉的讯息与政策，里面不难发现安华的新政治、全民回教党的影子。由于国阵掌握联邦政权，安华的“包容性”政策，纳吉都有条件抢先落实，让受惠最深的非马来人消除对巫统的强烈敌意。只要下一届大选时，非马来人不觉得非倒巫统霸权不可，巫统就可以凭马来人的多数支持稳操胜券。

要抵消纳吉对非马来人的怀柔攻势，民联唯有加码一途，让非马来人感受其诚意与用心。然而，这遇到两个问题：第一，由于民联还未执政中央，纳吉可以继续窃取民联政纲，让民联徒劳；第二，民联的马来领袖与群众必须有强大的自信，才能够不断提出更有利族群平等的政策，而不害怕被巫统党徒和党报诬蔑为族群 /宗教罪人。就这一点来看，民联的现有族群政策定位，对其一些领袖来说，已经过于亲非马来人。吉打州回教党政府、雪州行政议员哈山阿里（Hassan Ali）、回青团团长纳斯鲁丁哈山（Nasruddin Hassan）等的政策与言行，事实上已经帮助巫统看起来更适合领导多元族群与宗教的马来西亚。

民联的选择——廉能政治

失去了族群关系这个它本来最有主导能力的议题，民联的另一个选择是廉能政治。这一方面的最佳代表，自然就是槟城的猫（CAT能干、问责、透明）政府。雪兰莪与政变前的霹雳也强调类似的 “善政”（good governance）论述。这论述的背后，固然可以是民主意识，也可以是新加坡式对威权型好政府的追求。不幸的是，民联的善政论述更接近后者，一些州属并不讳言经济发展是最重要目标，政治改革可以等。

[ADS] 看Email 就可賺新币，就是那么简单!!!
[ADS] 马来西亚有奖游戏，网赚的部落格

这种“笨蛋！是经济啦！”（Stupid, it’s economy!）的亲商思考，一方面固然可以避开其着墨族群关系太深（太亲非马来人）的疑虑，另一方面也可能反映了民联政治人物害怕疏离商界的困境。

此次国家总稽查司报告对槟、雪两州财务状况的肯定，固然是这策略的一个成就。然而，联邦政府毕竟在经济发展占有优势，过度强调经济其实等于在强调对手的强处。除非民联真的能让公众感受到其治国能力的优越，更多时候巧妇难为无米之炊的民联州政府恐怕只会让一些选民敬而远之。

另一方面，“廉能政治”其实也突出了强势政府的重要性。除了槟城与吉兰丹之外，执政联盟议席稍微过半的其他民联州属，都面对国阵招降纳叛的威胁。“廉能政治”论述对照出来的因而常常是民联的内斗等弱点。如果纳吉能够大刀阔斧地改革吏治，不惜铲除一些贪官污吏来祭旗，“廉能政治”很可能会像“族群关系”一样成为纳吉的优势课题。

纳吉政府唯一不占优势的议题，就是民主化。如果纳吉推动民主化，那么巫统的选举性一党制国家就会被终结。就算民主化国阵仍然执政，巫统也不可能为所欲为，而必须真正照顾全民和落实善政。这解释了为什么纳吉不肯废除《1960年内安法令》、不肯解放媒体、不肯改革选举、不肯设立独立警察投诉与行为不检委员会（IPCMC）。

民主化、体制改革是民联唯一拥有绝对主导优势的议题，因为，不管纳吉最终加不加码，民联都有赚无赔。可是，这正是民联最不积极的领域。其不怪呼？

Original Post: http://www.merdekareview.com/news/n/11339.html

Translation Post: http://gomalaysian.blogspot.com/

Read More...

Thankyou | Terima Kasih | 谢谢 | தமிழ

Finally my blog had 100 followers...
Thanks for your support :)

Twitter : 101 followers




Facebook : 80 friends

Read More...

PAS Bukan Takut Menang, Tapi Gagal Uruskan Kuasa

Sumber: Merdeka Review
Penulis: Lim Hong Siang
Terjemah Oleh: Lim Hong Siang
Tajuk: PAS Bukan Takut Menang, Tapi Gagal Uruskan Kuasa



Ini kerana Kerajaan Perpaduan adalah "godaan" UMNO yang tidak akan berakhir -- setelah diumumkan "tutup pintu", diusik pula dengan "tidak berkunci"; biarpun jika ada yang balas "tutup dan berkunci", tidak hairan kalau ada yang berkata "kunci ada di tangan Presiden"... Walau "kunci itu diserah kepada Mursyidul Am" sekalipun, jawapannya mungkin "Presiden masih simpan kunci spare"......



PAS Bukan Takut Menang, Tapi Gagal Uruskan Kuasa

Mustahil isu "Kerajaan Perpaduan" (Unity Government) dibubuh noktah hanya dengan Seminar Politik yang bakal dianjurkan PAS pada 7 Novermber ini.

Ini kerana Kerajaan Perpaduan adalah "godaan" UMNO yang tidak akan berakhir -- setelah diumumkan "tutup pintu", diusik pula dengan "tidak berkunci"; biarpun jika ada yang balas "tutup dan berkunci", tidak hairan kalau ada yang berkata "kunci ada di tangan Presiden"... Walau "kunci itu diserah kepada Mursyidul Am" sekalipun, jawapannya mungkin "Presiden masih simpan kunci spare"...

Sememangnya, usikan daripada musuh politik tidak harus dipersalahkan ke atas pemimpin PAS. Persoalannya, mengapa keraguan dan kesangsian masih dan tetap wujud, walaupun sudah berkali-kali Presiden PAS, Abdul Hadi Awang berjanji untuk bersama Pakatan Rakyat?

Mustahil PAS gagal menangkis serangan UMNO

Mustahil pucuk pimpinan PAS gagal menangkis serangan retorik UMNO, jika mengimbas kembali "sejarah permusuhan" antara UMNO dengan PAS, yang jelas jauh lebih panjang berbanding UMNO-PKR. Namun, persepsi masyarakat umumnya menganggap PAS gagal menonjolkan perbezaaan antara dirinya dengan UMNO ketika berdepan dengan retorik "perpaduan umat Melayu-Islam" selepas 8 Mac 2008.

Adalah tidak adil sekiranya dikatakan keseluruhan pimpinan PAS terikut-ikut dengan rentak UMNO, dan "kelihatan jahil" kerana tidak menyedari percaturan politik UMNO. Buktinya, ahli parlimen Shah Alam, Khalid Samad pernah menyeru dalam Muktamar ke-55 agar PAS mengambil iktibar dari sejarah Islam, supaya tidak terperdaya dengan muslihat musuh untuk melaga-lagakan pemimpin PAS, yang bakal berakhir dengan kehancuran PAS sendiri.

Malah, Menteri Besar Pakatan Rakyat Negeri Perak, Mohd Nizar Jamaluddin (gambar atas) bertungkus-lumus memberi ceramah, menyeru agar rakyat bersama "menjahanamkan UMNO", mendedahkan betapa kejam dan zalimnya pemerintahan UMNO-BN yang tidak sama sekali diterima PAS-PR.

Jadi, masalah persepsi ini sebenarnya wujud kerana pucuk pimpinan peringkat tertinggi gagal menunjukkan pendirian yang jelas.

Kredibiliti pemimpin PAS dipertikai

Setelah pertemuan sulit UMNO-PAS didedahkan, dan mencungkil polemik setelah dikesahkan, Abdul Hadi Awang selaku Presiden PAS mengeluarkan kenyataan yang dibaca oleh Timbalannya, Nasharuddin Mat Isa pada 17 Julai 2008, menegaskan pendirian PAS untuk terus bersama dengan PR, "dalam suasana politik negara yang penuh dengan fitnah dan kegawatan sosial dan ekonomi".

Namun, selepas "kerajaan campuran bersama UMNO di Selangor" digagalkan, Hadi Awang mencetus polemik baru dengan idea "kerajaan perpaduan", dalam satu wawancara bersama akhbar Siasah, yang disiarkan pada bulan Mac 2009. Perbincangan "Kerajaan Perpaduan" itu kemudiannya ditangguhkan oleh Hadi Awang sendiri pada April 2009, dengan alasan bahawa cadangan tersebut ditawarkan dalam zaman pemerintahan Abdullah Ahmad Badawi, dan bukan Najib Razak.

Secara dramatiknya, idea "Kerajaan Perpaduan" ini ditimbulkan semula dalam sidang media selepas Presiden PAS merasmikan Muktamar ke-55, pada 5 Jun 2009. Keadaan bertambah serius kali ini, apabila Hadi Awang mendakwa bahawa parti komponen PR turut menerima dan memberi reaksi yang positif terhadap konsep ini.

Kewibawaan dan kredibiliti Hadi Awang terhakis apabila Setiusaha Agung DAP, Lim Guan Eng menjelaskan bahawa DAP tidak pernah dimaklumkan tentang idea ini, apatah lagi menyetujuinya. Hadi menerima tamparan kedua, apabila Timbalan Presiden PKR, Syed Husin Ali turut secara terbuka tidak menyetujui idea Kerajaan Perpaduan yang membabitkan UMNO.

Situasi sedemikian mengundang krisis kredibiliti dan kewibawaan bukan sahaja kepada Hadi Awang secara individu, malah PR secara keseluruhannya. Yang pasti, antara pemimpin DAP, PKR dengan PAS yang tersebut di atas, salah satu pihak yang berbohong dalam isu ini. Biarpun pertikaian yang melibatkan PR ini diketepikan, persoalan tetap wujud-- Sampai bilakah idea Kerajaan Perpaduan ini diiklan seumpama biskut Oreo, sekejap ada sekejap tiada?

Masalah kredibiliti ini bukan sahaja berlaku pada Presiden, namun juga orang nombor dua dalam parti. Nasharuddin Mat Isa, antara watak yang dipertikaikan, pernah mendakwa bahawa perjumpaan dengan UMNO atas keputusan Majlis Syura Ulama pada 13 Ogos 2008 (laporan Malaysiakini), bertukar kenyataan empat hari kemudian, apabila mengaku bahawa "perjumpaan pertama" tidak sempat diberitahu kepada Majlis Syura Ulama (laporan Malaysiakini).

Masalah pokoknya ialah kuasa!

Masalah kewibawaan ini tidak dipandang berat, sebaliknya dilontarkan pula konsep "Kepimpinan Ulamak" untuk dijadikan "tema" dalam pemilihan parti tahun ini. Persoalannya, bagaimana "Kepimpinan Ulamak" ini cukup untuk menyakinkan ahli parti, malah rakyat jelata apabila pemimpin tidak serius dan ikhlas ketika mengeluarkan hujah, sehingga terhakis kewibawaan sendiri?

AJK Pusat PAS, Dzulkefly Ahmad pada ketika itu meluahkan keresahan dirinya, bahawa PAS menghadapi masalah untuk menguruskan kemenangan. Merujuk kepada kemenangan besar PAS dalam PRU ke-10, yang berakhir dengan kekalahan teruk dalam PRU ke-11, beliau khuatir bahawa sejarah bakal berulang seandainya PAS gagal mengendalikan kemenangan mereka dalam PRU ke-12.

Namun, sekiranya didalami tulisan yang berjudul Benarkah Umno Takut Kalah, PAS Takut Menang? ini, persoalan pokok di sebalik "menang dan kalah" itu ialah "sumber dan kuasa".

UMNO takut kalah, kerana kekalahan menyebabkan kehilangan sumber. Maka parti yang hanya utuh atas kekayaan sumber ini, akan saling bertelagah ketika kekurangan sumber. PAS pula takut menang, kerana kemenangan diiringi kuasa. Apabila kuasa itu tidak dikendalikan sebaik-baiknya, maka malapetaka akan menyusul seterusnya.

Usaha mengubah persepsi masyarakat bukan Melayu

Mungkin ada yang tertanya-tanya, mengapa PAS yang kini berada pada kemuncak kegemilangannya dalam sejarah, terjerumus pula ke dalam kemelut yang seharusnya tidak wujud?

Keadaan bertambah jelas jikalau dirujuk kepada Nasharuddin Mat Isa. Pemimpin lapisan muda ini dinobatkan sebagai orang nombor dua, selepas kekalahan PAS dalam PRU ke-11. Dalam dunia wacana masyarakat berbahasa Cina, ada yang melihat keputusan pemilihan ini menggambarkan muhasabah dalam PAS, berikutan kehilangan sokongan bukan Melayu.

Tidak dinafikan, Ustaz ini pernah cuba untuk mendampingi masyarakat bukan Melayu dan bukan-muslim, dengan pendekatan, imej yang lebih sederhana dan terbuka, berbanding dengan ketuanya, Hadi Awang.

Pada hakikatnya, usaha ini memperlihatkan kejayaan, apabila pemimpin PAS seperti Hatta Ramli, Salahuddin Ayub, Dzulkefly Ahmad, Mohamad Sabu bersama Nasharuddin, berjaya menukar persepsi masyarakat Cina terhadap PAS. Mereka lebih ditonjolkan sebagai pejuang hak asasi yang prihatin kepada masalah rakyat, apabila turun ke jalan raya untuk memprotes kenaikan harga minyak, tol dan sebagainya.

Namun, mengapa pula Nasharuddin mengubah pendiriannya, apabila dipetik berkata "Kalau kita boleh bersekutu dengan DAP yang menentang Islam dari dulu sampai sekarang dan dengan PKR, mengapa kita tidak boleh dekati Umno?", pada 13 Ogos 2008 (laporan Malaysiakini)?

Apa yang menarik, Mursyidul Am, Nik Abdul Aziz Nik Mat yang seketika dahulu ditampilkan dengan imej yang konservatif, berpandangan kolot kononnya, kini lebih disanjungi dalam masyarakat Cina. Perubahan ini boleh dirasai, apabila kehadiran beliau di ceramah atau jamuan disambut dengan tepukan gemuruh, oleh hadirin yang berdiri memberi penghormatan.

Apakah mereka tidak menyedari bahawa sesetengah pandangan tokoh ini mungkin berbeza dengan masyarakat bukan Melayu? Tidak, mereka sedar akan perbezaan itu, tetapi ketegasan pendirian Nik Aziz dalam politik mengatasi segala-galanya, yang memenangi sokongan dan sanjungan bukan Melayu.

Pengagihan kuasa

Berbalik kepada soalan, mengapakah dikatakan mustahil Seminar Politik ini menyelesaikan kemelut PAS? Kerana masalah yang wujud adalah pengagihan kuasa. Tsunami politik 8 Mac 2008 walaupun melambung PAS ke puncaknya, tetapi tidak memberi makna kepada pucuk pimpinan tertinggi, jika dihitung dari segi kuasa.

Presiden dan Timbalannya kekal sebagai ahli parlimen biasa, berbanding Presiden PKR (Wan Azizah Ismail ketika itu) sebagai Ketua Pembangkang dan Setiausaha Agung DAP sebagai Ketua Menteri Pulau Pinang. Dengan kata lain, jikalau pelan Anwar untuk mengambil alih kuasa kerajaan persekutuan pada 16 September berjaya, Anwar (bersumpah sebagai Ketua Pembangkang selepas PRK Permatang Pauh) adalah PM. Lim Guan Eng, sama ada pelan itu berjaya atau tidak, sekurang-kurangnya telah menguasai sumber di Pulau Pinang.

[ADS] Terima Email Dan Dapatkan $$$ Setiap Kali Membacanya !!!
[ADS] Malaysia Online Contest, Promotion & Earning Blog!!!

Namun, apakah sumber dan kuasa yang ada pada gandingan Hadi-Nasharuddin? Nik Aziz menguasai Kelantan seperti biasa, malah Nizar Jamaluddin muncul sebagai bintang politik yang terserlah tanpa diduga, mungkin lebih dikenali masyarakat secara umumnya, berbanding Nasharuddin.

Oleh itu, tidak hairan jikalau rundingan berlaku antara UMNO-PAS melibatkan pemimpin ini. Hasan Ali, Pesuruhjaya PAS Selangor, ditawarkan sebagai Menteri Besar, jika tidak memilih untuk menjadi Exco dalam kerajaan PR. Justeru itu, apakah ia tidak cukup jelas apabila pemimpin-pemimpin inilah yang sentiasa membangkitkan isu "Kerajaan Perpaduan", kemudian ditangguhkan apabila dibadai ombak bantahan?

Jadi, masalah yang paling genting adalah penstrukturan semula kuasa, dan kata putus pimpinan tertinggi PAS, untuk memilih antara PR dan UMNO. Tiada gunanya seseorang pemimpin mengulangi pendiriannya untuk bersama PR, di samping idea "kerajaan perpaduan" turut diulangi dengan bilangan yang sama.

Persoalannya, bagaimana mewujudkan struktur/sistem kuasa yang baru dalam parti, untuk check and balance kesemua pemimpin, termasuk Nik Aziz agar tindakan susulan diambil terhadap pemimpin yang mengulangi kenyataan yang tidak selari dengan halatuju parti, dan menggunakan saluran luar parti untuk mencetuskan pertikaian. Kesemua pemimpin perlu komited terhadap persetujuan yang dicapai, dan bertolak dari titik baru ini.

Akhir kata, PAS sebenarnya bukan dihantui idea "Kerajaan Perpaduan", tetapi bayang diri sesetengah pemimpin yang terjelma di dinding sebelah ketika berjalan di atas pagar.


Original Post : http://merdekareview.com/bm/news.php?n=10425

Read More...

[Raja Petra] Biar saya jelaskan (Let me explain)

Sumber: Malaysian Today
Penulis: Raja Petra Kamarudin
Terjemah Oleh: Semangat Reformasi '98
Tajuk: Biar saya jelaskan (Let me explain)






Kawan-kawan bukan Islam saya menyangka bahawa negara Islam hanya berkisar sekitar hukuman direjam dengan batu hingga mati dan pemotongan tangan. Ada pula yang menganggap bahawa itulah keseluruhan undang-undang Islam. Mereka mengaitkan kedua-dua “negara Islam” dan ‘undang-undang Islam” dengan hukuman direjam dengan batu hingga mati dan pemotongan tangan. Barangkali ramai orang yang salah faham berkenaan perkataan “Syariah”. Jadi, inilah kesempatan bagi Malaysia Today menerangkan kepada pembaca bukan Islam tentang maksud Syariah ataupun undang-undang Islam.....


NO HOLDS BARRED

Raja Petra Kamarudin


Syariah berasal dari perkataan Arab yang bermaksud 'cara' ataupun 'laluan'. Dalam bahasa Arab, istilah ‘Šarīʿat Allāh’ (Undang-undang Tuhan) bukan hanya digunakan oleh orang Islam, tetapi juga orang Kristian dan Yahudi. Walau bagaimanapun, dunia barat sering merujuk kepada Syariah sebagai konsep Islam, iaitu Syariah sebagai hukum-hakam Islam.

Sebenarnya, Syariah merangkumi segala aspek kehidupan - politik, ekonomi, perbankan, perniagaan, kontrak, keluarga, seksual, kebersihan dan isu-isu sosial. Jadi, ia bukan hanya berkaitan dengan hukuman rejam dan potong tangan, yang mana kedua-dua hukuman ini termasuk dalam kategori Hudud. Hudud pula hanyalah satu cabang dari keseluruhan undang-undang Syariah. Justeru, Syariah bukan sekadar Hudud ataupun undang-undang jenayah.

Syariah bukanlah suatu kod undang-undang yang tunggal, tetapi terdiri dari empat sumber. Dua sumber utama Syariah adalah al-Quran dan Sunnah, manakala baki dua sumber adalah kesepakatan (ijmak) dan analogi (qiyas). Bagi sesetengah umat Islam, Syariah terdiri dari al-Quran dan Sunnah. Ada pula yang beranggapan bahawa Syariah juga merangkumi fikah klasik (pemahaman yang mendalam), yang mana fikah klasik berasal dari ijmak dan qiyas. Islam aliran utama (mainstream Islam) membezakan antara fikah, yakni kesimpulan yang dirumuskan oleh para ulama, dan Syariah, yang merujuk kepada prinsip-prinsip di sebalik fikah.

Muslim Syiah menolak pendekatan ini dan menganggap qiyas sebagai mirip kepada bidaah. Mereka juga menolak ijmak. Jadi, versi Syariah yang diamalkan oleh umat Islam Malaysia tidak semestinya diterima oleh umat Islam di negara-negara lain.

Fikah mulai berkembang semenjak zaman masyarakat Muslim awal. Pada masa itu, ahli fikah lebih menumpukan pada isu-isu pragmatik yang berkaitan dengan autoriti dan pengajaran, yakni berbanding dengan teori. Kemajuan dalam teori berlaku dengan kemunculan Muhammad bin Idris Asy-Syafi `i (767-820). Dia menetapkan prinsip-prinsip asas jurisprudens dalam bukunya, iaitu Al-Risala. Buku ini mengandungi perincian mengenai empat sumber utama hukum Islam (al-Quran, Sunnah, ijma dan qiyas), di samping menetapkan bahawa teks-teks utama dalam Islam (al-Quran dan hadis) perlu difahami menurut peraturan objektif pentafsiran, yakni yang berasal daripada kajian yang mendalam tentang bahasa Arab.

Semasa zaman klasik Islam (yang dikenali sebagai Zaman Keemasan Islam, yakni antara abad ketujuh dan ke-13), sejumlah konsep dan institusi undang-undang yang penting dibangunkan oleh ahli fikah.

Menurut umat Islam, undang-undang Syariah adalah berdasarkan wahyu Allah, dan tindakan dan perkataan Nabi Muhammad, sebagaimana yang ditemukan dalam al-Quran dan Sunnah. Namun begitu, semasa zaman Nabi Muhammad, Syariah tidak dimuktamadkan, malah terus berkembang dalam pelbagai lingkungan komuniti Muslim.

Kesedaran hidup bermasyarakat belum lagi wujud ketika Syariah mula diperkenalkan di Tanah Arab sejak 1,400 tahun yang lalu. Pada masa itu, kehidupan adalah berpaksikan nuansa nomad dan kesukuan. Jadi, persamaan keturunan adalah satu-satunya faktor yang mengelompokkan orang dalam pelbagai suku. Syariah berkembang dengan berpandukan gaya hidup suku-suku yang mula-mula menerima Islam.

Selepas kematian Nabi Muhammad, Syariah terus mengalami perubahan fundamental. Ia bermula semasa zaman pemerintahan Abu Bakar (632-34) dan Umar (634-44), di mana banyak permasalahan diajukan kepada sahabat-sahabat terdekat Nabi Muhammad. Seterusnya, mereka memutuskan hukum yang sesuai bagi permasalahan tersebut.

[ADS] Terima Email Dan Dapatkan $$$ Setiap Kali Membacanya !!!
[ADS] Malaysia Online Contest, Promotion & Earning Blog!!!

Pada 662, iaitu pada zaman pemerintahan Muawiyah bin Abu Sufyan bin Harb, kehidupan nomad tidak lagi diamalkan, malah suasana bandar mengambil tempat. Ekoran itu, timbullah isu-isu baru yang hukumnya tidak dinyatakan secara jelas dalam Islam. Setiap perubahan dalam masyarakat Islam memainkan peranan yang aktif dalam mengembangkan Syariah, yang terdiri dari fikah dan kanun.

Sebelum abad ke-19, teori undang-undang dianggap sebagai arena mazhab tradisional. Mazhab-mazhab yang diikuti oleh sebahagian besar Muslim Sunni adalah Hanafi, Hambali, Maliki ataupun Syafi’i, sementara sebahagian besar daripada Muslim Syiah mengikuti mazhab Ja'fari.

Kesimpulannya, saya membantah hujah yang mengatakan bahawa Syariah sudah pun wujud pada zaman Nabi Muhammad. Saya yakin dengan pendirian saya bahawa Syariah berkembang selama ratusan tahun selepas kewafatan Nabi Muhammad. Contohnya, jika Syariah adalah berasaskan empat sumber (al-Quran, Sunnah, ijma dan qiyas) bagaimana mungkin Syariah telah dikembangkan dengan sepenuhnya, sedangkan tiga dari empat sumber hanya mula dikenalpasti selepas kewafatan Nabi?

Rujukan:
http://www.akacademy.eu/
http://www.islamic-sharia.org/
http://huquq.com/
http://tabsir.net/?p=844
http://www.matribunal.com/
http://www.al-mawrid.org/

Bacaan lanjut:
1. Bakhtiar, Laleh and Kevin Reinhart (1996). Encyclopedia of Islamic Law: A Compendium of the Major Schools. Kazi Publications.
2. Brown, Daniel W. (1996). Rethinking traditions in modern Islamic thought. Cambridge University Press, UK.
3. Musa, A. Y. Hadith as Scripture: Discussions on The Authority Of Prophetic Traditions in Islam, New York: Palgrave, 2008.
4. Coulson, Noel James. A history of Islamic law (Islamic surveys). Oxford: University Press, 1964.
5. Liebesny, Majid &, and Herbert J. (Editors) Khadduri. Law in the Middle East: Volume I: Origin and Development of Islamic Law. Washington D.C.: The Middle East Institute, 1955.
6. ash-Shafi`i, Muhammad ibn Idris (1993), Risala: Treatise on the Foundations of Islamic Jurisprudence, Islamic Texts Society.
7. Weiss, Bernard G. (2002). Studies in Islamic Legal Theory. Boston: Brill Academic publishers.
8. Shahin, Omar (2007), The Muslim Family in Western Society: A Study in Islamic Law (English), Cloverdale Corporation.
9. Makdisi, John A. (June 1999), "The Islamic Origins of the Common Law", North Carolina Law Review.
10. Mumisa, Michael (2002) Islamic Law: Theory & Interpretation, Amana Publications.


Original Post: http://malaysia-today.net/index.php?option=com_content&view=article&id=28386:let-me-explain&catid=20:no-holds-barred&Itemid=100087

Translation Post: http://gomalaysian.blogspot.com/

Read More...

Malaysia Today New Website

Malaysia Today New Website

http://malaysia-today.net/

[ADS] Terima Email Dan Dapatkan $$$ Setiap Kali Membacanya !!!
[ADS] Malaysia Online Contest, Promotion & Earning Blog!!!
[ADS] Earn $$$ From Your Website With Adbrite!!!
[ADS] Earn $$$ From Twitter & FaceBook!

Read More...

[Raja Petra] Apakah yang berlaku pada masa itu? (Let’s talk a walk down memory lane)

Sumber: Malaysian Today
Penulis: Raja Petra Kamarudin
Terjemah Oleh: Semangat Reformasi '98
Tajuk: Apakah yang berlaku pada masa itu? (Let’s talk a walk down memory lane)






Dalam jenayah seks, keterangan daripada mangsa sahaja tidak mencukupi. Ia perlu disokong bukti tambahan. Walau bagaimanapun, dalam pertuduhan yang dikenakan terhadap Anwar Ibrahim, tiada bukti yang menyokong keterangan mangsa.....


THE CORRIDORS OF POWER

Raja Petra Kamarudin


Ada antara anda yang mungkin telah terlalu muda untuk mengingati tentang perbicaraan liwat pertama Anwar Ibrahim. Dengan keluarnya keputusan mahkamah yang terkini berkenaan perbicaraan liwat kedua Anwar (http://mt.m2day.org/2008/content/view/28387/84/), maka inilah masanya bagi kita mengimbau kembali kenangan lalu bagi mendapatkan pemahaman yang lebih baik tentang cara perbicaraan liwat pertama dahulu dikendalikan.

Saya akan cuba menerangkannya dengan semudah mungkin, yakni tanpa terlalu banyak menggunakan istilah undang-undang. Apa yang perlu anda fahami adalah cara perbicaraan itu dikendalikan dan sebab saya mengatakan bahawa perbicaraan itu adalah perbicaraan yang penuh dengan penipuan.

Anwar didapati bersalah dan terpaksa meringkuk di dalam penjara selama enam tahun tujuh bulan, sedangkan di negara lain, kes seperti ini akan dibatalkan oleh mahkamah tanpa memerlukan Anwar membela diri. Dengan kata lain, di negara lain, tiada perbicaraan akan diadakan bagi kes seperti ini, malah Anwar pasti dibebaskan tanpa disuruh membela diri.

Mari kita imbau kembali segala kebobrokan yang berlaku semasa perbicaraan pertama dahulu. Dalam bahagian 2 nanti, kita akan membincangkan mengenai lain-lain isu pula:

1. Polis mengakui bahawa memang tidak pernah ada laporan polis terhadap Anwar dan bahawa asas bagi memulakan pendakwaan adalah khabar angin dan kandungan sebuah buku.

2. Orang yang dikatakan menjadi mangsa liwat, iaitu Azizan, telah melalui proses 'turn over' untuk mengatakan bahawa Anwar meliwatnya ('turn over' adalah istilah yang digunakan bagi merujuk kepada 'memaksa') – mahkamah diberitahu bahawa inilah amalan 'biasa' polis Malaysia.

3. Sebelum pendakwaan dimulakan, Cawangan Khas (polis) ada menghantar laporan kepada Perdana Menteri, iaitu bahawa tuduhan terhadap Anwar adalah pembohongan semata-mata. Ia dilakukan pengkomplot tertentu bagi menjatuhkan Anwar.

4. Jenayah liwat itu dikatakan berlaku ‘pada suatu hari dalam bulan Mei 1994'. Polis mengatakan bahawa tarikh ini adalah berdasarkan maklumat yang diperolehi semasa mereka menyoal siasat ‘mangsa’. Inilah tuduhan pertama yang dibuat.

5. Tetapi kemudian, ‘mangsa’ mengatakan bahawa dia tidak pernah diliwat selepas Mei 1992. Jadi, pertuduhan 'Mei 1994' tidak dapat diteruskan. Pertuduhan kemudiannya diubah kepada 'Mei 1992', yakni supaya ia konsisten dengan kenyataan ‘mangsa’. Kesilapan ejaan pula digunakan sebagai alasan bagi meminda pertuduhan.

6. Anwar kemudiannya memfailkan Notis Alibi, sekaligus membuktikan bahawa pada Mei 1992, Tivoli Villa, iaitu tempat di mana liwat dikatakan berlaku masih dalam pembinaan. Jadi, adalah mustahil bagi jenayah liwat itu berlaku masa, tarikh dan tempat yang dinyatakan dalam pertuduhan.

7. ‘Mangsa’ kemudiannya disoal siat buat kali kedua bagi 'membantunya mengingati tarikh yang sebenar'. Selepas dia 'ingat tarikh sebenar', pertuduhan itu sekali lagi dipinda kepada 'suatu hari antara 1 Januari 1993 dan 31 Mac 1993'.

8. Ketika Pembelaan berhujah bahawa undang-undang menghendaki pertuduhan yang lengkap dengan waktu, tarikh dan tempat kejadian yang spesifik, dan apabila Anwar berjaya memberikan alibi bagi kesemua 90 hari dari 1 Januari - 31 Mac 1993 untuk membuktikan bahawa dia tidak pernah berada di tempat kejadian, Pendakwaan membalas dengan mengatakan bahawa ‘sejak dahulu lagi, tarikh tidak penting’. Menurut mereka, meskipun mereka tidak dapat menentukan waktu dan tarikh yang tepat berkenaan ‘jenayah’ yang dilakukan Anwar, ini tidak penting selagi mereka dapat menentukan tempat kejadian.

9. Hakim perbicaraan tersebut akan menyoal peguam Anwar sebelum mana-mana saksi dipanggil, dengan tujuan untuk mengetahui tentang keterangan yang akan diberikan oleh saksi itu. Sang hakim kemudiannya akan memutuskan bahawa saksi-saksi berkenaan tidak relevan dan tidak membenarkan mereka dipanggil.

10. Ketika saksi pembelaan memberikan keterangan, hakim akan mencelah dan tidak membenarkan mereka untuk menyudahkan keterangan mereka.

11. Setiap kali Pendakwaan gagal mematahkan mana-mana keterangan dan keterangan itu dianggap dapat menjejaskan hujah Pendakwaan, maka si hakim akan memutuskan bahawa bukti/keterangan itu tidak relevan dan akan membuangnya dari rekod mahkamah.

[ADS] Earn $$$ From Your Website With Adbrite!!!
[ADS] Earn $$$ From Twitter & FaceBook!

12. Dalam jenayah seks, keterangan daripada mangsa sahaja tidak mencukupi. Ia perlu disokong bukti tambahan. Walau bagaimanapun, dalam pertuduhan yang dikenakan terhadap Anwar Ibrahim, tiada bukti yang menyokong keterangan mangsa.

13. Apabila Pembelaan meminta agar ‘mangsa’ dihantar untuk menjalani pemeriksaan kesihatan bagi menentukan sama ada dia diliwat ataupun tidak - masih ada masa untuk melakukannya, Pendakwaan menolak. Mereka mengatakan bahawa pemeriksaan kesihatan tidak konklusif (dapat dipertikaikan).

14. Pada masa yang sama, adik angkat Anwar, Sukma, yang dituduh bersubahat dengan Anwar bagi melakukan ‘jenayah’ ini dan dituduh secara bersama dengan Anwar - dan sebelum itu, dia dipenjarakan selama enam bulan kerana 'membenarkan Anwar meliwatnya’ - diperiksa oleh Dr. Zahari Noor, yang mengatakan bahawa dia tidak menemukan bukti bahawa Sukma pernah diliwat. Bahkan, Sukma didapati menderita dari buasir. Ini disebabkan saluran duburnya yang sangat kecil. Jadi, adalah tidak mungkin bagi Anwar meliwatnya - Sukma terpaksa dibedah untuk membesarkan saluran duburnya, yakni bagi membolehkannya membuang air besar. (Sukma didapati bersalah dan dipenjarakan atas 'pengakuannya', yakni yang diperolehi melalui penyeksaan yang dilakukan oleh polis).

15. Saksi-saksi memberikan keterangan bahawa individu-individu tertentu dengan kedudukan yang tinggi merasuah ‘mangsa’ dan pengkomplotnya untuk memalsukan bukti terhadap Anwar. Namun begitu, Pendakwaan enggan memanggil individu-individu terbabit ke mahkamah untuk membantah ataupun mengesahkan dakwaan ini. Apabila mereka cuba disepina oleh Pembelaan pula, mahkamah tidak membenarkannya. Hakim kemudiannya memutuskan bahawa keterangan saksi-saksi itu adalah 'khabar angin' - kerana ia tidak pernah disahkan mahupun dinafikan - dan menolak untuk mempertimbangkannya.

16. Saksi Pendakwaan memberikan keterangan yang bercanggah dan sentiasa mengubah keterangan mereka. Walau bagaimanapun, mahkamah memutuskan bahawa walaupun mereka tidak konsisten, ‘ketidaktekalan ini telah dijelaskan' dan mahkamah berpuas hati dengan penjelasan tersebut. Mahkamah juga mengatakan bahawa tiada manusia yang dapat menjadi 100% konsisten dan bahawa setiap orang, walau sejujur mana sekalipun, pasti tidak dapat konsisten sepanjang masa.

17. Seorang peguam terkemuka dan bekas pengerusi Majlis Peguam Malaysia, Manjeet Singh Dhillon memberikan keterangan dan menandatangani Akuan Bersumpah, yang mana dia menyatakan bahawa Peguam Negara dan Ketua Pendakwaan mengugut anak guamnya, yang mana anak guamnya akan dijatuhi hukuman mati jika dia tidak memberikan keterangan bahawa dialah orang tengah bagi Anwar mendapatkan perempuan. Tiada tindakan yang diambil terhadap mereka dan mereka terus mengetuai pendakwaan terhadap Anwar. Pada masa yang sama, tiada tindakan yang diambil terhadap peguam yang melakukan 'penipuan berniat jahat’ ini. Jadi, tuduhan ini tidak pernah dipersoalkan.


Original Post: http://malaysia-today.net/index.php?option=com_content&view=article&id=28388:lets-talk-a-walk-down-memory-lane&catid=22:the-corridors-of-power&Itemid=100085

Traslation Post: http://gomalaysian.blogspot.com/

Read More...

[Raja Petra] Perlanggaran Perjanjian Persekutuan (In violation of the Federation Agreement)

Sumber: Malaysian Today
Penulis: Raja Petra Kamarudin
Terjemah Oleh: Semangat Reformasi '98
Tajuk: Perlanggaran Perjanjian Persekutuan (In violation of the Federation Agreement)





Rakyat Malaysia perlu faham bahawa adalah menjadi kewajipan kerajaan persekutuan untuk membayar segala yang menjadi hak kerajaan negeri kepada kerajaan negeri yang berkenaan, sebagaimana yang termaktub dalam akta-akta Parlimen dan perjanjian-perjanjian yang ditandatangani sejak tahun 1957. Perkara yang kini dilakukan oleh kerajaan persekutuan sememangnya tidak menurut perlembagaan dan melanggar semua perjanjian yang berkenaan.....



THE CORRIDORS OF POWER

Raja Petra Kamarudin


UNDANG-UNDANG MALAYSIA

AKTA 144

AKTA KEMAJUAN PETROLEUM 1974

Mengandungi segala pindaan hingga 1 Januari 2006

Tarikh Perkenan Diraja: 30 Julai 1974
Tarikh penyiaran dalam Warta: 22 Ogos 1974
Tarikh digunapakai: 1 Oktober 1974

Judul Panjang & Mukadimah

Suatu Akta untuk membuat peruntukan bagi pengeksplorasian dan pengeksploitasian petroleum sama ada di pantai atau di luar pantai oleh suatu Perbadanan yang padanya akan diletakhakkan seluruh pemunyaan dan hak, kuasa, kebebasan dan keistimewaan eksklusif berkenaan dengan petroleum tersebut, dan untuk mengawal penjalanan aktiviti penggunaan dan pemajuan yang berhubungan dengan petroleum dan keluarannya; bagi membuat peruntukan mengenai penubuhan suatu Perbadanan di bawah Akta Syarikat 1965 [Akta 125] atau di bawah undang-undang yang berhubungan dengan pemerbadanan syarikat dan mengenai kuasa Perbadanan itu; dan bagi membuat peruntukan mengenai perkara yang berkaitan atau bersampingan dengannya.

Pembayaran wang tunai oleh Perbadanan

Sebagai balasan bagi pemunyaan dan hak, kuasa, kebebasan dan keistimewaan yang diletakhakkan padanya menurut Akta ini, Perbadanan itu hendaklah membuat apa-apa pembayaran wang tunai sebagaimana yang dipersetujui antara pihak-pihak yang berkenaan kepada Kerajaan Persekutuan dan Kerajaan mana-mana Negeri yang berkenaan.

**********************************************************

Pada mulanya, Malaya diperintah oleh sultan-sultan. Kemudian, Melaka jatuh ke tangan Portugis, dan kemudiannya kepada Belanda, dan akhirnya kepada Inggeris. Pihak Inggeris menandatangani perjanjian dengan Sultan Johor dan Kedah untuk menyewa Singapura dan Pulau Pinang. Seterusnya, Melaka, Singapura dan Pulau Pinang digabungkan di bawah nama Negeri-negeri Selat.

Negeri-negeri Melayu yang lain tetap dikuasai oleh sultan masing-masing. Namun begitu, negeri-negeri tersebut dikategorikan kepada dua kategori, yakni Negeri-negeri Melayu Bersekutu dan Negeri-negeri Melayu Tidak Bersekutu, dengan kehadiran penasihat Inggeris yang berperanan memberi nasihat kepada sultan. Tetapi adakah sultan wajib menerima nasihat penasihat masing-masing? Ini masih diperdebatkan sehingga kini. Ada yang mengatakan bahawa sultan wajib menerimanya dan ada pula yang mengatakan bahawa sultan berhak untuk mengabaikannya.

Pada tahun 1957, semua negeri terbabit diundang untuk bergabung dalam Persekutuan Malaya. Perjanjian Persekutuan dimeterai, yang mana perjanjian itu menyatakan bahawa pertahanan, dasar luar negeri, keselamatan dalam negeri dan sebagainya adalah tanggung jawab kerajaan persekutuan. Pada masa yang sama, hal-hal lain seperti agama dan sumber alam berada di bawah bidang kuasa kerajaan negeri.

Ini bererti bahawa perkara-perkara yang berkaitan dengan tanah, air, mineral, balak dan apa sahaja yang dikeluarkan ataupun dijumpai dalam sesebuah negeri ataupun zon ekonominya adalah milik negeri berkenaan. Pada 1970-an, satu persidangan dunia diadakan dan persidangan bersetuju bahawa zon ekonomi setiap negara adalah dalam jarak 200 kilometer dari negara berkenaan.

Pada tahun 1972, Malaysia menemukan petroleum – luar pesisir tetapi masih dalam zon ekonomi Terengganu. Ada pihak yang mengatakan bahawa petroleum sebenarnya dijumpai sebelum 1972 lagi. Tetapi kerajaan merahsiakannya kerana pada masa itu, Terengganu berada di bawah penguasaan pembangkang. Kerajaan persekutuan tahu bahawa disebabkan petroleum adalah sumber kerajaan negeri, maka Terengganu akan mendapat manfaat darinya, sebagaimana yang termaktub dalam Perjanjian Persekutuan.

Pada tahun 1974, kerajaan persekutuan meluluskan akta yang mengubah status petroleum, iaitu dari sumber negeri kepada sumber nasional. Ini sememangnya suatu pelanggaran Perjanjian Persekutuan. Perdana Menteri ketika itu ialah Tun Abdul Razak. Undang-undang ini dinamai Akta Kemajuan Petroleum 1974.

Akta Kemajuan Petroleum 1974 menyatakan:

Suatu Akta untuk membuat peruntukan bagi pengeksplorasian dan pengeksploitasian petroleum sama ada di pantai atau di luar pantai oleh suatu Perbadanan yang padanya akan diletakhakkan seluruh pemunyaan dan hak, kuasa, kebebasan dan keistimewaan eksklusif berkenaan dengan petroleum tersebut, dan untuk mengawal penjalanan aktiviti penggunaan dan pemajuan yang berhubungan dengan petroleum dan keluarannya; bagi membuat peruntukan mengenai penubuhan suatu Perbadanan di bawah Akta Syarikat 1965 [Akta 125] atau di bawah undang-undang yang berhubungan dengan pemerbadanan syarikat dan mengenai kuasa Perbadanan itu; dan bagi membuat peruntukan mengenai perkara yang berkaitan atau bersampingan dengannya.

Untuk tujuan ini, sebuah syarikat minyak nasional ditubuhkan, iaitu Petroleum Nasional Berhad ataupun Petronas. Sebagai imbalannya, Petronas akan membayar peratusan dari pendapatan minyak kepada negeri-negeri yang berkenaan, seperti yang termaktub dalam Seksyen 4 Akta Kemajuan Petroleum 1974, iaitu:

Sebagai balasan bagi pemunyaan dan hak, kuasa, kebebasan dan keistimewaan yang diletakhakkan padanya menurut Akta ini, Perbadanan itu hendaklah membuat apa-apa pembayaran wang tunai sebagaimana yang dipersetujui antara pihak-pihak yang berkenaan kepada Kerajaan Persekutuan dan Kerajaan mana-mana Negeri yang berkenaan.

Pada tahun 1976, perjanjian ditandatangani antara Petronas dan SEMUA negeri di Malaysia. Orang yang menyusun Perjanjian ini adalah Peguam Cara Negara pada masa itu, iaitu Tun Salleh Abas. Perjanjian ini menyatakan bahawa setiap dan semua negeri di mana petroleum dijumpai akan dibayar 5% dari pendapatan dan pendapatan ini dipanggil ROYALTI.

Semenjak itu, Terengganu, Sabah dan Sarawak menikmati ROYALTI 5% dari Petronas.

Pada November 1999, Terengganu jatuh semula ke tangan pembangkang. Beberapa bulan kemudian, yakni pada awal tahun 2000, kerajaan persekutuan membatalkan pembayaran ROYALTI kepada Terengganu. Ia digantikan dengan WANG EHSAN. Di samping itu, ia tidak dibayar kepada kerajaan negeri tetapi kepada UMNO, yakni di bawah kawalan Idris Jusoh.

Tindakan ini jelas melanggar Akta Kemajuan Petroleum 1974 dan juga Perjanjian tahun 1976 yang ditandatangani antara Petronas dan SEMUA negeri di Malaysia.

Pada tahun 2004, Terengganu jatuh semula ke tangan UMNO dan Idris Jusoh dilantik sebagai Menteri Besar. Walau bagaimanapun, ROYALTI tetap tidak dibayar kepada Terengganu. Kerajaan persekutuan terus membayar WANG EHSAN, yang mana Jabatan Perdana Menteri menguruskannya dan memutuskan apa yang harus dilakukan dengannya. Walaupun ia adalah milik kerajaan negeri, cara wang itu dibelanjakan ditentukan oleh Perdana Menteri dan bukan kerajaan Terengganu.

Secara ringkasnya, inilah pokok persoalan yang dihadapi. Kini, Kelantan pula ditawarkan WANG EHSAN dan bukannya ROYALTI. Tetapi tidak seperti yang berlaku di Terengganu pada tahun 2000, Kelantan tidak berdiam diri berhubung isu ini.

Kelantan mengancam untuk menbatalkan Perjanjian tahun 1976 dengan Petronas. Ini kerana tindakan menawarkan WANG EHSAN dan bukannya ROYALTI kepada mereka sememangnya melanggar Perjanjian tersebut. Jika Perjanjian ini dibatalkan, maka hak atas setiap dan semua petroleum dalam zon ekonomi Kelantan menjadi milik Kelantan dan bukan Petronas. Dengan demikian, Kelantan akan mendapat 100% dari pendapatan yang dijana, dan bukan sekadar 5%.

[ADS] Terima Email Dan Dapatkan $$$ Setiap Kali Membacanya !!!
[ADS] Malaysia Online Contest, Promotion & Earning Blog!!!

Perhatikan bahawa WANG EHSAN ini hanya terpakai bagi Terengganu dan Kelantan. Sabah dan Sarawak menerima ROYALTI kerana mereka berada di bawah kawalan Barisan Nasional. Bagi kes Terengganu pula, walaupun ia kini dikuasai Barisan Nasional, kerajaan persekutuan tidak mahu kembali kepada sistem ROYALTI. Ini kerana mereka mahu mengelakkan sebarang permasalahan andaikata Terengganu sekali lagi jatuh ke tangan pembangkang. Jadi, Terengganu juga kekal sebagai penerima WANG EHSAN.

Perkara lain yang perlu diperhatikan adalah bahawa ketika Negeri-negeri Melayu Bersekutu, Negeri-negeri Melayu Tidak Bersekutu dan Negeri-negeri Selat bersetuju untuk menyertai Persekutuan Malaya, adalah dipersetujui bahawa kerajaan persekutuan akan memberikan pinjaman untuk pembangunan negeri dan juga geran. Nilai geran pula dikira berdasarkan jumlah penduduk negeri itu dan juga jumlah tertentu bagi setiap penduduk.


Kerajaan persekutuan baru sahaja mengumumkan bahawa ia tidak akan memberikan bantuan kewangan kepada negeri-negeri yang berada di bawah kawalan pembangkang. Jadi, mereka kini bukan hanya melanggar Akta Kemajuan Petroleum 1974 dan Perjanjian tahun 1976 yang ditandatangani oleh Petronas dengan semua negeri, malah mereka juga melanggar Perjanjian Persekutuan.

Jelaslah bahawa kerajaan Malaysia tidak menghormati semua perjanjian yang ditandatanganinya. Jadi, kenapakah kita hairan apabila pelabur asing menolak untuk menandatangani perjanjian di Malaysia ataupun menolak untuk tertakluk di bawah bidang kuasa mahkamah Malaysia? Sebahagian besar pelabur asing lebih suka menandatangani perjanjian di Singapura. Ini dilakukan supaya mereka tertakluk kepada pengadilan mahkamah Singapura ataupun boleh memilih timbang tara antarabangsa.

UMNO mungkin berfikir bahawa ini hanya sekadar mainan politik mereka. Segala pelanggaran perjanjian dilakukan bagi menjatuhkan kerajaan negeri yang berada di bawah kawalan pembangkang. Tetapi mereka tidak sedar bahawa pihak luar sedang memantau keadaan. Situasi ini sememangnya tidak membina kepercayaan pelabur asing.

Rakyat Malaysia perlu faham bahawa adalah menjadi kewajipan kerajaan persekutuan untuk membayar segala yang menjadi hak kerajaan negeri kepada kerajaan negeri yang berkenaan, sebagaimana yang termaktub dalam akta-akta Parlimen dan perjanjian-perjanjian yang ditandatangani sejak tahun 1957. Perkara yang kini dilakukan oleh kerajaan persekutuan sememangnya tidak menurut perlembagaan dan melanggar semua perjanjian yang berkenaan.


Original Post: http://mt.m2day.org/2008/content/view/28347/84/

Translation: http://gomalaysian.blogspot.com/

Read More...

Mahathir Bukanlah Obama | 老马不是奥巴马

Sumber: Merdeka Review
Penulis: Josh Hong
Terjemah Oleh: Lim Hong Siang
Tajuk: Mahathir Bukanlah Obama



Tetapi, retorik perkauman UMNO telah menerima tamparan apabila Barack Obama terpilih sebagai Presiden Amerika Syarikat setahun yang lalu. Oleh kerana mengibaratkan diri sebagai orang kulit hitam di Amerika Syarikat, maka lidah UMNO bersikap optimis terhadap Presiden kulit hitam dari Parti Demokratik ini pada mulanya, melihat kemenangannya sebagai lambang kejayaan kaum minoriti.


但一年前奥巴马当选美国总统对巫统的种族论述产生相当程度的冲击。由于自比美国黑人，巫统的言论打手们起初对一个具有黑人血统的民主党人出任总统持乐观和积极的态度，视其胜选为“弱势群体出头天”的象征。




Mahathir Bukanlah Obama

Malaysia adalah negara yang mendefinisikan segala-galanya mengikut warna kulit. Sejak tahun 1957, pemimpin UMNO cuba mencipta persepsi "Melayu lemah", seolah-olah "kemiskinan itu mengenal warna kulit", sengaja menimpa pada etnik tertentu.

Selepas tahun 1970-an, media arus perdana yang ditunjangi Utusan Malaysia cuba menyamakan kedudukan Melayu dengan orang kulit hitam di Amerika Syarikat dan orang asli di Australia, tanpa melihat kompleksiti yang wujud dalam realiti masyarakat kita. Tujuannya sekadar untuk mengukuhkan persepsi "kelemahan Melayu boleh menandingi keadaan orang asli" yang salah.

Oleh itu, apabila bukan Melayu mengemukakan tuntutan "perkongsian kuasa secara sama rata", media UMNO akan menyusul dengan persoalan, "Apakah Malaysia tidak adil? Apakah orang putih akan memilih orang kulit hitam sebagai Presiden di Amerika Syarikat?"

Lebih dahsyat, amaran diberikan bahawa seandainya orang Melayu hilang kuasa politik, maka malapetaka akan menimpa negara ini.

Kemenangan Barack Obama

Tetapi, retorik perkauman UMNO telah menerima tamparan apabila Barack Obama terpilih sebagai Presiden Amerika Syarikat setahun yang lalu. Oleh kerana mengibaratkan diri sebagai orang kulit hitam di Amerika Syarikat, maka lidah UMNO bersikap optimis terhadap Presiden kulit hitam dari Parti Demokratik ini pada mulanya, melihat kemenangannya sebagai lambang kejayaan kaum minoriti.

Namun, apabila bukan Melayu mula mengajukan soalan "mengapa bukan Melayu tidak boleh menjadi PM Malaysia", maka mereka mula melakukan "corner baring" dalam wacana mereka. Malah, Awang Selamat yang sentiasa prihatin terhadap "agama, bangsa dan negara" menulis, "Kajilah sejarah dan budaya politik Amerika yang sudah merdeka lebih 232 tahun berbanding Malaysia yang baru 50 tahun... Fahamilah juga Perlembagaan kita... Obama adalah seorang Kristian iaitu agama teras AS. Antara faktor beliau 'diterima' ialah ibunya juga, seorang kulit putih warga asal AS."

Pendek kata, jangan samakan diri dengan AS yang realitinya jauh berbeza.

Jangan pula dianggap hanya spin doctor Utusan Malaysia yang berfahaman sempit sebegini. Doktor Melayu, Bakri Musa yang bermastautin di AS untuk bertahun-tahun, melihat dirinya terbuka dan berpandangan global juga tidak setuju dengan tuntutan politik kaum bukan Melayu di negara ini, malah berkata, "Malaysia telah memiliki Obamanya tersendiri sejak awal lagi, iaitu Mahathir!"

Saya nyaris tercekik dengan air kopi dalam mulut ketika membacanya.

Tunggulah 200 tahun

Maksud Bakri Musa berbunyi, unsur toleransi yang terkandung dalam budaya Melayu, membenarkan Mahathir yang berdarah campuran untuk menerajui pucuk pimpinan negara. Hujah ini mengandaikan "Obama di Malaysia perlu meresapkan dirinya dalam budaya dominan, fasih untuk bertutur dalam bahasa Melayu, dan bukannya bahasa nenek-moyangnya, sebagaimana Obama juga gagal bertutur dalam bahasa Swahili."

Nyata, dari media cetak yang konservatif hinggalah penganalisis politik yang "nampak" terbuka, kurang selesa dengan fenomena politik yang terjana oleh Obama, khusunya anjakan paradima yang dilambangi. Selain mengukuhkan retorik "ketuanan Melayu" oleh UMNO, hujah "Mahathir ialah Obama" adalah reaksi kepada pertikaian bukan Melayu terhadap struktur politik perkauman yang sedia ada.

Oleh itu, saya tidak terperanjat dengan hujah sedemikian apabila terbelit pada lidah parti UMNO. Apa yang mengejut, malah membuatkan saya menjadi muak adalah hujah ini diulangi oleh Dominic Lau Hoe Seng, Setiausaha Agung Pemuda Gerakan dalam satu forum pada minggu lalu.

"Demokrasi AS perlu dilihat dari perspektif yang berlainan. Dah 200 tahun lebih mereka lalui, kita hanya 50 tahun... Seandainya anda melihat begini, saya menganggap Malaysia juga memiliki seorang Obama. Lihat kepada Mahathir. Ibunya Melayu, seperti ibu Obama yang merupakan orang putih. Betul tak? Bapanya,... tak usahlah saya sebut..."

"Perspektif yang berlainan" yang dianjurkan oleh Dominic untuk merenungi fenomena Obama, seirama dengan kenyataan "politik wang bukannya rasuah" yang didendang oleh Isa Samad, bekas Menteri Besar Negeri Sembilan. Biar hujah Dominic ini diteliti...

Pertama, apakah demokrasi semestinya memerlukan ratusan tahun untuk dikecapi? Pernah Leung Kwok-hung, ahli dewan perundangan Hong Kong berkata, Malaysia tidak memerlukan satu abab untuk berkembang dari kereta lembu ke motokar. Jika kita perlu menunggu untuk segala-galanya, mengapa tidak kekal dalam kereta lembu buat seratus tahun?

Mahathir ialah Obama?

Kecanggihan teknologi yang mengubah cara hidup manusia, bukan sekadar pada "trend" seperti yang dikatakan Dominic. Juga, sistem demokrasi yang sempurna memerlukan check and balance, demi kepentingan masyarakat untuk jangka panjang, lebih penting berbanding kecanggihan teknologi.

Walaupun AS mencapai kemerdekaannya lebih daripada 200 tahun, namun intipati demokrasi itu didalami dan diperluaskan khususnya dalam setengah abab yang lalu. Obama tidak wujud jikalau tidak berlaku gerakan hak sivil yang menjurus kepada kehancuran rasisme. Rasisme sememangnya tidak terhapus sehabis-habisnya, namun berjaya dikekang. Inilah kemajuan yang dicapai AS.

Sebaliknya, di bawah pemerintahan UMNO, apakah intipati demokrasi kita melangkah ke depan atau ke belakang jika dibanding dengan tahun 1960-an? Apakah hubungan antara kaum semakin erat atau renggang?

Biarpun dibandingkan dengan Korea dan Taiwan yang lebih lambat mengorak langkah dalam dunia politik demokrasi, Malaysia tetap malu untuk mendabik dada.

Lebih-lebih lagi, "Mahathir ialah Obama" sekadar bunyi yang dikeluarkan burung nuri. Sama ada Dominic benar mempercayai bahawa Mahathir itu Obama, atau gagal memahami bahawa hujah sedemikian dibelit lidah komponen parti BN untuk menutup mulut orang lain agar tidak terus dengan soalan "apakah bukan Melayu boleh menjadi PM?"

Persoalannya, kemenangan Obama disebabkan warna kulitnya, atau idea politiknya? Apakah Parti Demokratik yang diwakili Obama itu memainkan politik perkauman seperti BN?

Sebaliknya, sekali imbas sejarah Mahathir berkecimpung dalam dunia politik, isu perkauman dan agama sering dimainkan pada saat-saat genting untuk mencapai matlamatnya. Mahathir ialah penganut politik perkauman yang menjejaskan hubungan antara kaum. Bukankah terlalu jahil untuk bandingkan Mahathir dengan Obama?

Yang paling penting, Obama berani untuk mengakui bahawa bapa kandungnya orang kulit hitam dari Kenya, dan ibunya orang putih AS. Mahathir yang jelas berdarah campuran Melayu-India, tetap enggan berdepan dengan latar belakang dirinya, apabila diasak oleh juruacara Al Jazeera, Ritz Khan, mengulangi dirinya sebagai "Melayu menurut Perlembagaan Persekutuan".

[ADS] Terima Email Dan Dapatkan $$$ Setiap Kali Membacanya !!!
[ADS] Malaysia Online Contest, Promotion & Earning Blog!!!

Keluar dari politik perkauman

Dari apa yang dikatakan Mahathir, jelas beliau menganggap dirinya "Melayu" kerana intrumentalist considerations. Seandainya perlembagaan tidak memperuntukkan kedudukan istimewa kepada Melayu, dan UMNO tidak memonopoli politik dan sumber ekonomi negara, jangan terperanjat seandainya beliau memilih untuk tidak menjadi Melayu.

Apakah susahnya untuk mengakui bahawa dirinya berdarah India ? Apakah Mahathir bimbang dirinya dinafikan komuniti Melayu, atau beliau memandang rendah kepada kaum India?

Dominic Lau hanya berani untuk menyebut ibu Mahathir berketurunan Melayu, tetapi tidak berani menyatakan secara terbuka bahawa bekas PM ini mewarisi darah keturunan India, apakah ini menunjukkan ketakutannya terhadap kuasa Mahathir/UMNO, atau beliau sebenarnya sama seperti Mahathir, memandang rendah terhadap keturunan India?

Sesungguhnya, saya perlu mengaku bahawa diri saya juga terperangkap dengan rasisme kerana membazir masa untuk menyanggah hujah "Mahathir ialah Obama". Mempersoalkan sama ada "sampai bilakah wujudnya seorang PM Malaysia bukan Melayu", juga merupakan manifestasi minda perkauman. Namun, seandainya tidak membongkarkan pembohongan UMNO dan parti rakannya, maka kita gagal memperbetulkan keadaan.

Keduanya, warga Malaysia perlu bertanya sampai bilakah kita memilih pemimpin berdasarkan kebolehan dan kebijaksanaan seseorang, tanpa mengira keturunan etnik, jantina, agama dan kelas? Biarpun masa depan politik Malaysia ditunjangi Melayu sebagai arus perdana, kita harus memikirkan bagaimana untuk check and balance seseorang pemimpin melalui sistem politik yang ada.

Orang seperti Mahathir yang bergelut dalam dendam dan pemikiran perkaumannya, menjadi lambang "masa lalu"; orang seperti Koh Tsu Koon dan Liow Tiong Lai, satu berselindung di bawah sarung Najib ketika dibidas, seorang lagi mengecut walaupun ingin mencabar Presidennya. Orang-orang sebegini bukanlah masa depan kita.

Bagaimana pula dengan Dominic? Tak usahlah saya sebut...


Original Post: http://merdekareview.com/bm/news.php?n=10420

==============================================



老马不是奥巴马

马来西亚是个凡事以肤色定义的国家。自1957年以降，历任巫统领导人都通过其喉舌塑造“马来人为弱者”的印象，似乎贫穷本身就带着有色眼镜，特别临到某个族群。1970年代以后，以《马来西亚前锋报》为主的“主流”媒体更不时把马来人的处境等同于美国的黑人或澳洲的原住民，妄顾我国社会复杂的实际情况，目的只在于强化其读者“马来人的劣势可比普世原住民之境况”的错觉。

因此，每当非马来人提出平等共治的要求，巫统的传媒就会问：“马来西亚何来不平等？试问美国白人可能投选黑人为总统吗？”

最危言耸听的，乃不时警告马来人一旦失去政治权力，国家将大难临头。

但一年前奥巴马当选美国总统对巫统的种族论述产生相当程度的冲击。由于自比美国黑人，巫统的言论打手们起初对一个具有黑人血统的民主党人出任总统持乐观和积极的态度，视其胜选为“弱势群体出头天”的象征。

但后来发现非马来人开始追问“为何马来西亚不可能产生非马来人首相”，即刻言论大转弯。其中以“忧国忧民”的Awang Selamat的文字最为清楚简练：“美国用了232年，我们才50年；了解我们的宪法；奥巴马是基督徒，其母亲为白人…”

简言之，美国的现实迥异，切莫类比。

别以为只有《前锋报》的文棍才拥有如此狭隘的思维。旅居美国多年，自诩开明、具有国际视野、经常为马来西亚的教育全球化殚精竭虑的马来人医生巴克里（Bakri Musa）对我国非马来人终极的政治诉求也很不以为然，甚至提出“马来西亚早就出现了一个奥巴马，他就是马哈迪！”

果然是语不惊人死不休。当初读到他这段话，我差点儿被嘴巴里的咖啡呛死。

我国何不坐百年牛车？

巴克里意思是说马来人的文化深具包容性，所以能允许像马哈迪这样的混血儿出任国家领导。但其“论述”的前提是“马来西亚的奥巴马必须能够成功融入主导文化 (dominant culture)，能说流利的马来语，而非他们先辈的语言，正如奥巴马不会说斯瓦西里语(Swahili)一样”。

由此可见，从保守极端的马来文报章到一些看似开明的马来评论人，对于奥巴马的出现所释放出来的政治效应，特别是其所象征着的政治典范转移，同样感到不自在。提出“马哈迪就是奥巴马”，正是为了继续巩固巫统的马来人主权论述，并回应非马来人社会对我国现有种族政治架构的质疑。

所以，巫统的文棍和喉舌提出这种似是而非的看法，吾人无须惊讶。令我感到哑然甚至恶心的，是民政党青年团总秘书刘华才也持有类似的观点。他在上周的一个讲座会的总结中谈到：

“看美国的民主要从不同角度，人家走了两百年，我们才五十年......如果你要这样来看，我觉得马来西亚也是有奥巴马。你就看我们的马哈迪就好了嘛。马哈迪今天妈妈是马来人，就像奥巴马的妈妈是白人这样咯。对吗？爸爸是.......我不讲啦......”

刘华才说要从“不同角度”思考奥巴马现象，和前森美兰州务大臣莫哈末依沙说的“金钱政治不是贪污”可说有异曲同工之妙。我们且来检视他的这番话。

首先，民主一定要用百年吗？诚如香港的立法议员梁国雄所言，马来西亚从牛车发展到汽车，不必一个世纪；如果凡事都要等，何不再坐它百年牛车？

[ADS] 看Email 就可賺新币，就是那么简单!!!
[ADS] 马来西亚有奖游戏，网赚的部落格

说马哈迪是奥巴马——鹦鹉学舌

科技发达改变人类生活，绝非刘华才所说的是“追求潮流”那么简单。同样的，完善民主体制，落实制衡监督，为的是社稷长久的福祉，比科技发达更为迫切。

美国立国虽然超过两百年，但民主内涵的深化和扩大主要发生在过去的半个世纪。没有当年的民权运动促成种族隔离主义的灭亡，就不会有今天的奥巴马；种族主义固然没有完全消失，但已经得到遏制，这是美国进步的地方。

相反的，在巫统霸权统治下，我们民主的素质和内涵，相较于1960年代，是进步了还是退步了？种族关系是改善了还是恶化了？

即使比起韩国和台湾这些民主世界的“后生晚辈”，马来西亚也无地自容。

再者，举马哈迪为例子来说明我们也有奥巴马，不过鹦鹉学舌，不伦不类。刘华才要嘛真的相信马哈迪堪比奥巴马，要嘛就压根儿不了解其“友党”的文棍之所以如此硬掰，为的就是封住别人的嘴巴，莫再追问马来人能否当首相。

奥巴马胜选，是因为他的肤色，还是他所提出的政治理念？而其所属的民主党又何曾像国阵那样大搞种族政治？

反观马哈迪从政的历史，每次遇到紧要关头，总要炒作种族或宗教议题来达到政治目的，是个不折不扣的种族主义者，专责撕裂族群关系。把他和奥巴马相比，会不会太无知了些？

最重要的，是奥巴马敢于承认自己的父亲是来自肯雅的黑人，母亲是美国白人。马哈迪明明是马来人和印度人的混血儿，去年在《半岛电视台》主播Ritz Khan的追问下，依然不敢正视这个背景，而不断辩称自己是“宪法上的马来人”。

刘华才畏惧巫统权威？

从老马这句话就可以看出他坚持自己是“马来人”乃出于功利的考量(instrumentalist considerations)。如果宪法没有赋予马来人特权，而巫统没有垄断国家的政治和经济资源，以其急功近利的个性，选择不当马来人也不会让人感到意外。

承认自己有印度血统有那么困难吗？马哈迪是害怕因此遭马来人社群否定，抑或他骨子里就鄙视印度人？

而刘华才只敢说马哈迪的母亲是马来人，却不敢当众点出这位前首相具有印度血统，究竟是凸显其对马哈迪/巫统威权的恐惧，还是他和老马一样，打从心底就瞧不起印度人？

走笔至此，我必须承认花时间反驳“老马就是奥巴马”的谬论，本身就落入了种族主义的陷阱。而追问“马来西亚何时才有一个华人首相”，本质上就是种族思维的彰显。但如果不先揭破巫统和其友党的谎言，就不能拨乱反正。

其实，马来西亚人要问的应该是我们如何才能真正做到选贤与能，而不计其宗族、性别、宗教和阶级背景。就算是国家未来的政治走向依然以马来人为主流，我们应该探讨如何确保政治领袖的操守能够受到体制的监督和制衡。

像马哈迪那种沉溺于私人的怨恨、苦毒和种族思维的人，绝对代表着过去；许子根和廖中莱之流的华裔领袖，一个被炮轰了却躲在纳吉的纱笼底下，一个想挑战总会长却连登高一呼的勇气都没有，自然也不是我们的未来。

至于刘华才呢？我不讲啦。


原文: http://www.merdekareview.com/news/n/11257.html

Read More...

[Raja Petra] Adakah Selangor Bakal Dijatuhkan Menjelang Bulan January? (Will Selangor fall in January?)

Sumber: Malaysian Today
Penulis: Raja Petra Kamarudin
Terjemah Oleh: Semangat Reformasi '98
Tajuk: Adakah Selangor Bakal Dijatuhkan Menjelang Bulan January? (Will Selangor fall in January?)





Pakatan Rakyat, berhati-hatilah. Kerajaan Selangor mungkin takkan bertahan lama. UMNO telah menetapkan Januari 2010 sebagai bulan di mana Selangor kembali menjadi miliknya. Kini, mereka sedang melakukan banyak perkara secara serentak bagi memastikan mereka berjaya.....



Adakah Selangor Bakal Dijatuhkan Menjelang Bulan January? (Will Selangor fall in January?)

THE CORRIDORS OF POWER

Raja Petra Kamarudin


Dua minggu sebelum kerajaan Pakatan di Perak jatuh, saya menyarankan kepada mereka supaya mengadap Sultan Perak dan meminta agar Dewan Undangan Negeri dibubarkan untuk membolehkan pilihanraya diadakan.

Malah saya memberitahu tentang hal ini kepada Anwar Ibrahim. Katanya, kebimbangan saya tidak berasas kerana beliau telah bercakap dengan Lim Kit Siang. Menurutnya, Kit Siang telah meyakinkannya bahawa masalah berkenaan Hee telah diselesaikan dan bahawa segalanya elok-elok belaka.

Namun saya masih berkeras supaya mereka meminta agar Dewan Undangan Negeri dibubarkan, yakni sementara mereka masih memiliki majoriti kerusi dalam DUN Perak. Ketahuilah bahawa apabila mereka kehilangan majoriti ini, Sultan tidak perlu mempertimbangkan permintaan mereka. Ini kerana pada masa itu, mereka tidak lagi menguasai kerajaan Perak.

Selagi Pakatan Rakyat masih menguasai kerajaan Perak, maka Sultan tidak mempunyai alasan untuk menolak permintaan Pakatan Rakyat. Bahkan jika baginda menolak permintaan Pakatan Rakyat untuk membubarkan Dewan Undangan Negeri, baginda melakukannya tanpa alasan yang sah. Dengan demikian, memang nampak sangat bahawa baginda adalah alat UMNO.

Tetapi nasi sudah menjadi bubur. Kita semua tahu bahawa Sultan telah disogok untuk menggulingkan Pakatan Rakyat. Bahkan baginda diugut berkenaan dengan status Raja Nazrin sebagai penggantinya. Pendek kata, baginda ditawarkan kedua-duanya… gula-gula pun ya… rotan pun ya. Maka, seperti mana-mana kanak-kanak yang berhadapan dengan situasi seperti itu, baginda disorong tarik semahunya oleh UMNO.

Selain itu, saya juga ada menulis tentang lain-lain hal yang perlu diwaspadai Pakatan Rakyat. Pada masa ini, memanglah Pakatan Rakyat menguasai majoriti kerusi dalam DUN Selangor. Tetapi ini tidak bermakna bahawa mereka menguasai kerajaan Selangor.

Sebenarnya, ramai di kalangan staf agensi dan jabatan kerajaan negeri merupakan hubaya UMNO. Mana tidaknya… mereka sebenarnya ditempatkan di situ dan dapat naik pangkat disebabkan hubungan mereka dengan UMNO. Jadi, sementara Pakatan Rakyat menguasai ‘kepala’ kerajaan Selangor, mereka takkan dapat mengawal ‘badannya’. Nampaknya, apabila kepala ke kiri, badan pula ke kanan, dan sebaliknya.

Perkara pertama yang Khir Toyo lakukan apabila Selangor jatuh ke tangan pembangkang (selain menghapuskan segala bukti kesalahan) adalah mengarahkan agensi dan jabatan kerajaan negeri untuk mensabotaj kerajaan Pakatan Rakyat. Inilah yang mereka lakukan... saban hari… saban minggu. Maka terjadilah peristiwa yang tidak diduga, seperti isu bir, penangkapan bekas mufti Perlis, perobohan kuil dan lain-lain lagi.

Bolehlah dikatakan bahawa bukan hanya kepala yang bergerak ke arah yang bertentangan dengan tubuh, malah tangan kiri juga tidak tahu apa yang dilakukan oleh tangan kanan.

Inilah taktik mereka bagi menggulingkan kerajaan Pakatan Rakyat di Selangor - dengan mewujudkan ketidakpuasan hati dengan melakukan banyak perkara yang 'tidak popular', semata-mata kerana ingin menyusahkan rakyat. Akibatnya, para pengundi naik muak dengan pembangkang dan akhirnya, mereka menolak pembangkang. Inilah yang berlaku di Terengganu pada tahun 2004. Pembangkang hanya dapat menguasai kerajaan Terengganu selama lima tahun.

Saya sudah mengingatkan Ronnie Liu tentang hal ini. Sebenarnya, portfolio EXCO Ronnie Liu adalah portfolio yang paling sukar dan paling menimbulkan kontroversi. Ini kerana ia melibatkan majlis tempatan dan sebagainya. Nah, inilah lubuk pelbagai masalah.

Kalau mereka hendak mensabotaj kerajaan Pakatan Rakyat, mereka hanya perlu mengabaikan pembaikian jalan ataupun sengaja tidak mengutip sampah ataupun tidak menukar lampu jalan yang sudah terbakar ataupun tidak membaiki paip-paip air yang pecah. Buatlah yang ini saja pun dah cukup. Dah tentu rakyat naik bosan. Tak perlu buat perkara besar, pun. Cukupah sekadar mensabotaj benda-benda yang remeh, dan rakyat akan menendang kerajaan negeri ke tepi jalan. Itulah… apabila hanya ‘kepala’ yang dapat dikawal, bukannya susah sangat nak sabotaj kerajaan negeri Pakatan Rakyat.

Ramai usahawan Cina di Selangor yang berasa jengkel. Mana tidaknya, rasuah makin menjadi-jadi. Tidak ada perkara yang berubah sejak Pakatan Rakyat mengambil alih. Kepala samseng UMNO (warlord) masih menguasai pejabat tanah, majlis tempatan dan lain-lain lagi. Nak kelulusan untuk projek? Lesen? Permit? Kalau nak, pergilah mengampu kepala samseng. Kalau anda berurusan melalui Pakatan Rakyat dan melangkau kepala samseng, projek anda takkan berjaya.

Para usahawan Cina mendapati bahawa mereka masih perlu mengadap kepala samseng dan membayar ‘emas permata’ kepada mereka supaya urusan perniagaan mereka berjalan lancar. Bahkan apabila mereka pergi menemui wakil Pakatan Rakyat, mereka mendapati wakil Pakatan Rakyat seperti ketua diikat tangan. Bukan boleh buat apa, pun! Ya, memanglah mereka boleh telefon si polan ataupun si fulan, tetapi itu pun tak jalan. Tetapi jika usahawan-usahawan Cina itu pergi menemui kepala samseng dan membayar ‘ufti’ kepadanya, segalanya beres.

Sedarlah… bukan Pakatan Rakyat yang mentadbir Selangor. Jadi, siapa yang mentadbir Selangor? Siapa lagi, UMNOlah. Jadi, jika anda nakkan sesuatu, tak payahlah jumpa wakil Pakatan Rakyat. Pergilah ‘menyembah’ ketua samseng dan bayarlah wang yang diminta. Pasti semuanya berjalan lancar.

Di Selangor, bukan kepala yang menggerakkan badan, tetapi badanlah yang menggerakkan kepala. Kalau tak percaya, cubalah tanya mana-mana usahawan Cina yang berniaga di Selangor.

UMNO memberitahu 'kuncu-kuncu mereka' di agensi dan jabatan kerajaan negeri Selangor bahawa pada Januari 2010, Barisan Nasional akan kembali menguasai Selangor. Jadi, semua perkara perlu ditangguhkan. Kelulusan dan segala macam permohonan diletakkan ke tepi terlebih dahulu… sehinggalah Barisan Nasional mengambil alih. Pada masa yang sama, kerajaan negeri Pakatan Rakyat tidak dapat berbuat apa-apa bagi melancarkan urusan.

Apabila anda berjumpa dengan staf di agensi atau jabatan kerajaan negeri Selangor untuk sesuatu urusan, mereka tidak akan mempedulikan anda. Kalau pun anda membuat aduan kepada wakil Pakatan Rakyat, mereka hanya dapat membuat panggilan telefon… itu saja. Kalau anda meminta wakil Pakatan Rakyat untuk terus campur tangan, alamatnya urusan yang anda nak selesaikan makin tak ke mana. Ia adalah seperti memandu dalam lumpur. Semakin anda memecut, semakin tersekatlah anda.

Jadi, Januari 2010 menjadi tarikh yang disasarkan Barisan Nasional untuk mengambil alih Selangor. Inilah yang diberitahu UMNO kepada kuncu-kuncunya di agensi dan jabatan kerajaan negeri.

Selain itu, ramai di kalangan wakil Pakatan Rakyat akan menghadapi segala macam dakwaan jenayah, termasuk pertuduhan rasuah. Anwar Ibrahim juga tidak terkecuali. UMNO telah mengarahkan jentera pilihanraya mereka untuk bersiap-sedia menghadapi sekurang-kurangnya sepuluh pilihan raya kecil. Ini kerana tak lama lagi, akan ada sepuluh kerusi kosong.

Tidak cukup dengan itu, terdapat ramai manusia berkepala UMNO dalam PKR, PAS dan DAP. Mereka sengaja ditempatkan di situ. Tiba saatnya, semua kuncu UMNO ini akan bertindak, sebagaimana yang berlaku di Perak. Apabila ini berlaku, maka berakhirlah kerajaan Pakatan Rakyat di Selangor.

Pakatan Rakyat, berhati-hatilah. Kerajaan Selangor mungkin takkan bertahan lama. UMNO telah menetapkan Januari 2010 sebagai bulan di mana Selangor kembali menjadi miliknya. Kini, mereka sedang melakukan banyak perkara secara serentak bagi memastikan mereka berjaya. Ya, ketika kami mengingatkan kamu tentang Perak, kamu ketawa terkekeh-kekeh. Sekarang, kami ingin mengingatkan kamu tentang situasi di Selangor. Masih ingin ketawa? Kalau kamu kehilangan Selangor, saya akan kerjakan kamu cukup-cukup. Ingat, ini bukan ancaman kosong.


Original Post: http://mt.m2day.org/2008/content/view/28284/84/

Translation : http://gomalaysian.blogspot.com/

Read More...

[Raja Petra] Apakah pilihan yang ada? (What are the choices?)

Sumber: Malaysian Today
Penulis: Raja Petra Kamarudin
Terjemah Oleh: Semangat Reformasi '98
Tajuk: Apakah pilihan yang ada? (Original title: What are the choices?)






Ramai antara kita yang kecewa dengan Pakatan Rakyat. Pada masa yang sama, kita lebih rela mati daripada menyokong Barisan Nasional. Tetapi pilihan kita terhad. Jadi, kita memerlukan platform yang baru. Jika Gerakan dapat memainkan peranan sebagai platform baru itu, maka mereka pasti diberikan peluang untuk muncul sebagai kerajaan.....


Apakah pilihan yang ada? (Original title: What are the choices?)

THE CORRIDORS OF POWER

Raja Petra Kamarudin


Buat salah, tak buat pun salah. Itulah masalah yang dihadapi Pakatan Rakyat. Apabila anda melakukan sesuatu, anda dikutuk. Tidak melakukan apa-apa? Anda juga dikutuk. Inilah dilema yang dihadapi pihak pembangkang.

Keluhan utama terhadap pihak pembangkang adalah bahawa mereka terlalu bertolak ansur dengan 'Napoleon Kenit', wakil semberono dan sebagainya. Apabila pihak pembangkang terlalu bertolak ansur dengan ‘si katak’, ‘pembelot’, ‘talam dua muka (Trojan Horse)’, ataupun mereka yang disyaki hendak ‘berhijrah’, maka pihak pembangkang dituduh tidak buat kerja.

Sekarang barulah pihak pembangkang mula mengambil tindakan tegas ke atas mereka yang menjejaskan kedudukan Pakatan Rakyat. Bagaimana pula respon media arus perdana terhadap perkembangan mutakhir ini? Ah, kononnya pihak pembangkang sudah berpecah-belah.

Ya, buat salah, tak buat pun salah.

Pihak pembangkang mempunyai dua pilihan. Pilihan pertama; tak buat apa-apa dan wujudkan tanggapan bahawa semuanya baik-baik belaka di barisan pembangkang. Pilihan kedua: hambat keluar semua duri dalam daging di pihak pembangkang. Yang mana satu pilihan hati?

Saya pernah menggunakan istilah 'diktator baik' dalam satu artikel dahulu. Ini mungkin hanyalah satu percanggahan retorik (oxymoron), sepertimana perisikan tentera digelar ‘military intelligence’. Bijakkah (intelligent) pihak tentera? Atau mungkinkah si pelacur dara itu satu oxymoron? Mungkinkah si pelacur masih dara? Ah, tak mungkin, bukan? Itulah namanya percanggahan retorik. Jadi, adakah 'diktator baik' juga satu percanggahan retorik?

Pemerintahan diktator berlaku apabila para penguasa memerintah secara kuku besi dan tidak membenarkan sebarang perbezaan pendapat ataupun bangkangan. Tetapi kediktatoran yang baik adalah pemerintahan yang tegas, namun diseimbangkan dengan keadilan, kesaksamaan dan belas kasihan.

Memanglah tidak mudah untuk merealisasikannya. Secara teori, ia mungkin kedengaran ideal, tetapi secara praktikal, ia mungkin sangat sukar dilaksanakan.

Namun demikian, keteraturan tatacara mesti dikekalkan dan apabila tatacara tidak dipatuhi, maka langkah-langkah yang ekstrem diperlukan. Pada pandangan saya, pada masa lalu, terdapat tanggapan bahawa pihak pembangkang terlalu takut untuk mengambil langkah-langkah yang ekstrem bagi menangani isu ketidakpatuhan tatacara.

Apakah akibatnya? Maka muncullah sosok seperti Hassan Ali, Ibrahim Ali, Zulkifli Nordin dan yang lain-lain, yang melakukan tindakan yang menjejaskan kedudukan pembangkang. Dahlah tu, kita juga terpaksa berdepan dengan pertikaian dalaman, perbalahan antara parti dan sayembara dalam parti yang berisiko menjatuhkan pembangkang.

Jadi, di manakah titik akhirnya? Di manakah kebebasan berekspresi berakhir dan sabotaj bermula? Apakah batas-batas yang perlu diperhatikan wakil pembangkang? Hal ini tentunya subjektif kerana setiap orang ada pendirian masing-masing. Bolehkah kita menerima cara barat yang meluahkan ketidakpuasan hati dengan berbogel, seperti Lady Godiva yang menunggang kudanya telanjang bulat 1,000 tahun yang lalu?

Keluhan utama terhadap pihak pembangkang adalah bahawa mereka tidak mendisiplinkan ‘wakil-wakil yang degil’. Tidak lama selepas pilihanraya umum 8 Mac 2008, Malaysia Today mendedahkan bahawa terdapat pihak-pihak tertentu dalam PAS yang mengadakan perbincangan rahsia dengan UMNO. Malaysia Today juga mendedahkan bahawa UMNO sedang cuba menggulingkan lima kerajaan negeri di bawah penguasaan Pakatan Rakyat, yakni dengan merasuah wakil-wakil pembangkang. Selain itu, Malaysia Today mengatakan bahawa UMNO mahukan orang Melayu di pihak pembangkang melompat ke pihak mereka supaya kuasa politik Melayu dapat dipulihkan.

UMNO mengatakan bahawa pilihanraya umum 8 Mac 2008 adalah ulang tayang pilihanraya umum 11 Mei 1969, di mana orang Melayu kehilangan majoriti di parlimen dan beberapa negeri. Oleh sebab itu, ‘penyelesaian’ ala 13 Mei 1969 diperlukan untuk mengatasi masalah itu. Malaysia Today mendedahkan semua ini tetapi ramai yang tidak mengendahkannya, bahkan menuduh kami cuba menakut-nakutkan rakyat dengan menjelmakan kembali 'momok’ 13 Mei.

Hari ini, Khalid Samad, Ahli Parlimen Shah Alam mendedahkan bahawa pertemuan antara PAS dan UMNO telah diadakan seawal 10 Mac 2008, yakni dua hari selepas pilihanraya umum berakhir. Agendanya? UMNO mahu PAS meninggalkan Pakatan Rakyat dan bergabung dengan UMNO untuk membentuk kerajaan ‘Melayu'. Dengan demikian, orang Melayu dapat kembali menjadi kuasa majoriti dalam kerajaan.

Apabila usaha untuk memujuk PAS bergabung dengannya gagal, UMNO lantas melaksanakan Pelan B, iaitu merasuah wakil Pakatan Rakyat dan menarik mereka (ataupun mengugut mereka) untuk menjadi si katak. Negeri pertama yang disasarkan adalah Perak, diikuti dengan Selangor dan Kedah. Kelantan dan Pulau Pinang mungkin akan dibiarkan, tetapi mereka akan cuba mendapatkan semula kedua-dua negeri ini dengan menggunakan taktik lain.

Jika Barisan Nasional dan UMNO ikhlas, maka mereka harus bersedia mewujudkan kerajaan perpaduan. Inilah yang dicadangkan Malaysia Today pada awal 2008. Tetapi ramai yang menentang idea ini dan mereka mengutuk saya bukan main lagi. Malah ada yang menggelarkan saya pembelot. Sebenarnya, mereka tidak memahami rasional di sebalik cadangan ini ataupun buat-buat tak faham.

Saya tidak mengatakan bahawa wakil pembangkang perlu mengundurkan diri dari PKR, DAP ataupun PAS untuk menyertai salah satu dari 14 parti di bawah Barisan Nasional. Malah saya tidak mengatakan bahawa PKR, DAP dan/ataupun PAS perlu menyertai Barisan Nasional sebagai parti komponen. Semua wakil pembangkang sudah semestinya boleh terus kekal dalam parti masing-masing, malah semua parti tersebut boleh terus kekal dalam Pakatan Rakyat. Walau bagaimanapun, Pakatan Rakyat dan Barisan Nasional diusulkan berkongsi kuasa mentadbir negara ini secara bersama. Nah, inilah maksud saya!

Ini sudah dilakukan di banyak negara lain, bahkan dilaksanakan antara pihak yang ideologinya berlawanan, seperti Demokrat Kristian dan Komunis. Ada perkongsian yang berjaya dan ada yang gagal, iaitu apabila kerajaan perpaduan itu berpecah dan parlimen dibubarkan ataupun pilihanraya baru dicadangkan. Jadi, memang tiada jaminan bahawa ia akan berjaya. Tetapi belum cuba belum tahu. Pokoknya, kalau Barisan Nasional benar-benar mahu ‘berdamai’, maka inilah alternatif yang terbaik; lebih baik daripada cuba menarik pihak lawan melompat parti.

Tetapi mungkin sudah terlambat untuk meneroka kemungkinan mewujudkan kerajaan perpaduan. Kalau Abdullah Ahmad Badawi ataupun Tengku Razaleigh Hamzah jadi Perdana Menteri, mungkin ada peluang juga. Ini tidak mungkin dilakukan dengan Najib Tun Razak kerana jika kita berbuat demikian, itu bermakna kita menyokong Najib dan mengesahkan kedudukannya.

Sebenarnya, banyak perkara yang telah berubah sejak 8 Mac 2008. Dengan isu Perak yang tak sudah-sudah, adalah mustahil bagi kita mengimpikan sebuah kerajaan perpaduan. Lainlah sebelum Najib mengambil alih dan sebelum Barisan Nasional menggulingkan kerajaan negeri Perak. Kini, pintu perbincangan telah dihempas dan satu-satunya alternatif adalah menukar kerajaan. Barisan Nasional mesti dihambat keluar. Tidak ada cara lain lagi. Adalah berbahaya bagi pembangkang untuk menetapkan apa-apa persetujuan dengan Najib Si Licik.

Jadi, pilihan yang ada hanyalah kerajaan alternatif. Tetapi dapatkah Pakatan Rakyat menjadi kerajaan alternatif? Kalau mereka terus dengan cara mereka, jangan haraplah. Pakatan Rakyat perlu dibersihkan secara besar-besaran. Kalau mereka mahukan sokongan pengundi, inilah caranya… tiada cara lain.

Ini sedang mereka lakukan. Bak kata orang, kalau nak goreng telur, telur itu perlu dipecahkan terlebih dahulu. Jadi, banyak telur yang perlu dipecahkan. Namun media arus perdana terpekik sana sini seolah-olah pembangkang sudah berpecah belah. Ya, kalau tak buat apa-apa, memang akan pecah berderai. Tetapi dengan menjalankan ‘pembersihan dalaman’, Pakatan Rakyat yang lebih baik dan kuat akan dapat diwujudkan.

Bagi saya sendiri, saya tak takut pada kontroversi ataupun kekacauan. Dalam kesempitan ada kesempatan. Kalau nak sembuh, ubat yang pahit ditelan jua. Jadi, tunggu apa lagi… telanlah puas-puas.

Saya sedia memberikan 18 bulan kepada pembangkang membuktikan bahawa yang dijanji dapat dikota. 18 bulan dari sekarang, Najib akan membubarkan parlimen dan kita sekali lagi akan ke peti undi. Jadi, pada awal 2011, rakyat marhaen akan dapat memilih kerajaan yang baru. Lebih daripada 2,000 orang akan menawarkan diri mereka sebagai 800 (ataupun lebih) wakil negeri dan persekutuan kami. Kami akan menilai situasi dan memutuskan siapa yang akan diundi.

Ya, tinggal 18 bulan lagi. Pada 2011, rakyat Malaysia akan diminta untuk memilih kerajaan persekutuan dan negeri yang baru. Kemudian, kita akan tunjukkan kepada para politikus siapakah yang kita inginkan sebagai wakil kita dan bagaimanakah gerak laku mereka selama 18 bulan yang berikutnya.

Saya tidak mahu terus diperkudakan oleh Barisan Nasional. Begitu juga dengan ramai rakyat Malaysia yang lain. Tetapi bolehkah Pakatan Rakyat mengambil alih? Kita akan lihat 18 bulan dari sekarang. Sementara itu, kita memerlukan kuasa ketiga sebagai pelapis. Kalau kedua-dua Barisan Nasional dan Pakatan Rakyat tak boleh harap, maka kita memerlukan alternatif yang ketiga.

Perti Gerakan bermain di fikiran saya. Entah kenapa, Gerakan sentiasa punya tempat di hati saya… malah sejak tahun 1968 lagi. Tetapi yang saya maksudkan bukanlah Gerakan yang sekarang ini. Gerakan yang wujud sekarang tidak boleh diterima. Ia haruslah Gerakan yang keluar dari Barisan Nasional, iaitu parti yang bebas ataupun kekuatan ketiga. Ia mestilah membuang jauh-jauh segala budaya Barisan Nasional. Pemimpin yang dah terlalu lama dan yang kotor juga perlu disingkirkan. Kita memerlukan Gerakan yang sudah dirombak dan diremajakan; Gerakan yang menjadi parti semua bangsa dalam erti kata yang sebenar, tanpa dolak dalih perkauman dan keagamaan.

Ramai antara kita yang kecewa dengan Pakatan Rakyat. Pada masa yang sama, kita lebih rela mati daripada menyokong Barisan Nasional. Tetapi pilihan kita terhad. Jadi, kita memerlukan platform yang baru. Jika Gerakan dapat memainkan peranan sebagai platform baru itu, maka mereka pasti diberikan peluang untuk muncul sebagai kerajaan.

Tetapi kami takkan menyokong Gerakan berdasarkan janji-janji tertentu, sebagaimana kami menyokong Pakatan Rakyat pada Mac 2008. Gerakan harus bermula dari sekarang dan menunjukkan kepada kami apa yang dapat ia lakukan dan sedia melakukan - hari ini, pada masa depan yang mendekat dan hanya jika ia memegang tampuk kekuasaan. Gerakan tidak memerlukan masa untuk belajar. Ia telah mentadbir selama hampir 40 tahun. Jadi, mereka tahu cara-cara untuk memerintah.

Pada saat ini, kita meletakkan semua harapan pada Pakatan Rakyat. Jika mereka gagal, maka meranalah kita. Nak harapkan Barisan Nasional? Mmm… tak payahlah. Jadi, kita ketandusan pilihan. Nah, dengan kekuatan ketiga, kita mempunyai lebih banyak pilihan.

Adakah Gerakan benar-benar bersedia menjadi kekuatan ketiga itu? Keputusan terletak di tangan Gerakan. Tetapi ingat… kami tak mahu janji manis! Buktikan sekarang, dan 18 bulan dari sekarang, anda akan tahu sama ada kami menyukai apa yang kami saksikan. Kami akan memberitahu anda sama ada undi kami bersama dengan Pakatan Rakyat yang dirombak ataupun dengan Parti Gerakan Rakyat yang telah melalui proses peremajaan. Mmm… Parti Gerakan Rakyat. Nama tu cukup merdu di telinga Blogger Gerakan Rakyat. Saya sendiri pun suka.

Mmm… alangkah bahagianya jika itu benar-benar berlaku. Mungkin saya terlalu idealistik. Mungkin kita terpaksa memilih antara Pakatan Rakyat yang nakal dan Barisan Nasional yang jahat. Walau bagaimanapun, nakal lebih baik daripada jahat. Itu sajakah pilihan kita? Alahai!


Original Post: http://mt.m2day.org/2008/content/view/28252/84/

Translation Page: http://gomalaysian.blogspot.com/

Read More...